ΤΑΞΙΔΙ 3

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ .

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο …….3

Τεργεστη - Αθηνα με τις αλλαγες τρενων και τους ατελειωτους σταθμους, και Σκοπια και θεσσαλονικη και, και,… ητανε μια περιπετεια 40 ωρων.
40 ωρες μαρτυριο δηλαδη , όχι δεν γινεται επρεπε να βρεθει μια λυση εδώ και τωρα.

Οι πληροφοριες ελεγαν ότι στα σκοπια κατεβαινουν οι παντες κι αδειαζει το τρενο. Αλλα Σκοπια σημαινει κανα εικοσαωρο ακομα . Όχι δε γινεται, εδώ τα πραγματα ειχανε φτασει στο απροχωρητο..

Σκεφτηκαμε τις τουαλετες , αλλα εκει δεν πλησιαζες πια ουτε απ ‘ε εξω.
Κι αφου δεν βλεπαμε φως στον οριζοντα , ξαναπεσαμε στην παγιδα του ‘σταματα’ για να συνελθουμε παλι όταν οι καινουργιοι γειτονες αρχισαν ν’απλωνουν τα χερια τους επικινδυνα.

Ένα άγγιγμα στομ ωμο από μια απαισια λιγδιασμενη φατσα που κατι μου ψιθυριζε, μας εκανε να προσγειωθηκαμε και παλι στην πεζη πραγματικοτα.

Αλλαγη παλι, άλλο βαγονι άλλος διαδρομος. Ματαια ο κολοκοτρωνης δεν ελεγε να μπει στη λιμνη.
- πως αισθανεσαι ?
- σαν το αγαλμα του κολοκοτρωνη
- c’est quoi ca ?
- ένα αγαλμα ενός ηρωα Ελληνα, πανω σ’ένα αλογο που εχει συνεχεια το χερι του σηκωμενο.
- et toi ?
- comme le Petit lac, (σαν τη μικρη λιμνη).
- δηλαδη ?
- μια λιμνη που πηγαινουμε πικ νικ. Που όταν λειωνουν τα χιονια ξεχειλιζει..
Ετσι ξεκινησε το παιχνιδι του Κολοκοτρωνη που δεν ελεγε να μπει στη λιμνη.. με το αλογο η χωρις τελος παντων.

Βεβαια το χερι του Κολοκοτρωνη μετα απο τοσες ωρες δεν εδειχνε πια τον λυκαβητο, αλλα τ’αστερια στην κυριολεξια. Η δε λιμνουλα ποτε δεν ειδε την σταθμη των νερων της τοσο ανεβασμενη.

Και ......