Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2007

meteoros

Μετέωρος στάθηκα,
το πάτημά μου, τα άσπιλα και αμόλυντα να κρατήσω ήθελα.
Μα ο αέρας δυνατός και σκληρή φαντάζει.
Ο φόβος μου μετέωρος στέκομαι ώρες, ημέρες, μήνες, χρόνια πια.
Σε κάθε «δύσκολο» βρίσκω μια λύση και πληρώνω ένα τίμημα.
Μετέωρος στάθηκα, στέκομαι και ακόμη το πληρώνω.

ΤΑΞΙΔΙ ... fin

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .9

Όταν εφτασε η Μαρι κλοντ δυο μερες μετα στην Αθηνα ειχα φυγει για Συρο.

Το πληροφορηθηκε.

Όταν ηρθε Συρο εγω ειχα γυρισει ηδη Αθηνα.

Λιγο πριν επιστρεψει Ελβετια μου ζητησε να βρεθουμε,
Δεχτηκα με βαρια καρδια.

Βρεθηκαμε. στο σπιτι του γιατρου, που ειχε γυρισει Αθηνα.

-Μη με ακουμπας, αισθανομαι ασχημα.

Ηθελα να φυγω

- Θα ρθεις στο σταθμο ? Αυριο φευγω ? Θα ηθελα να σε δω μια τελευταια φορα.

Δεν πηγα.
Βαρεθηκα, κουραστικα σπαστικα ή απλα ξενερωσα.
Το μονο που αξιζε ηταν το ταξιδι.


Μα το ταξιδι ειχε ακομα ένα σταθμο ,

Ενα χρονο μετα. - Ρε μαλακα το βραδυ, ητανε μια τρελη στη πορτα και φωναζε ’δεν είναι ονειρο, εγω ειμαι η Μαρι κλοντ από την Ελβετια ‘

Καπου στη νοτια Γαλλια λοιπον, το επομενο καλοκαιρι η Μαρι κλοντ εκανε ξανα την εμφανιση της.

Της ειχα δωσει τη διευθυνση του Αντωνη , ενός φιλου για ευνοητους λογους. Εδώ είναι που εστελνε επι ένα χρονο ατελειωτα γραμματα μεσα σε πακετα με ελβετικες σοκολατες.

Εν τω μεταξυ ειχα χωρισει με την Φεφε και με φιλοξενουσε ο Αντωνης. Εκεινο το βραδυ ειχα ξενοκοιμηθει και ο Αντωνης ειχε μεινει με την απορια της παλαβης που φωναζε τη νυχτα.

Ειχε αφησει ένα χαρτακι κατω από την πορτα ‘στο καφε.. στις 09.00. θελω να σε δω’
Μαλλον χαρηκα που την ειδα. Δεν ητανε μονη.

- Από δω ο Γκυ , ζουμε μαζι εδώ και εξι μηνες.

Ο Γκυ εδειχνε να ξερει την ιστορια μας με κάθε λεπτομερεια και το διασκεδαζε ιδιατερα.

-Θα ρθεις μαζι μας στο τζαζ-κλαμπ, αυριο φευγουμε , δεν υπαρχει περιπτωση.

Περασαμε ωραια. Χορεψαμε ηπιαμε και χαραματα ξανα για καφε.

- Εγω σας αφηνω, παω για υπνο.
- Νυσταζεις ? μα εχουμε να βρεθουμε ένα χρονο, θα χωρισουμε ετσι ?
Κοιταξα το Γκυ με απορια. Η Μαρι κλοντ εσκυψε στο αυτι μου
- Δε θελεις να περασουμε τη νυχτα μαζι ? Ο Γκυ δεν θαχει αντιρηση, καταλαβαινει.
Ο Γκυ μπηκε στη μεση να βοηθησει.
- Αν θελετε να κοιμηθειτε μαζι , δεν υπαρχει προβλημα, τι στην ευχη δεν ειστε από πετρα…
Εμεις δεν ειμαστε από πετρα , εκεινος δεν ξερω..
Θυμηθηκα τα λογια της Μαρι(2), (τιποτα δεν είναι απλο μαζι της). Όπως και ναναι δεν μπορουσα να αρνηθω..
Ακομα ένα χρυσο βατομουρο.

Η δε εκπληξη της βραδιας ητανε όταν μου ζητησε να δοκιμασουμε αυτό που απαιτουσε ο Ιρανος και που την ειχε πληγωσει τοσο , που εκανε δυο χρονια να συνελθει.



Το επομενο καλοκαιρι, Ειχαμε μια επαναληψη του
'Δεν είναι ονειρο , ειμαι εγω η Μαρι κλοντ '

Το ιδιο εργο ομως δυο χρονια μετα δεν μου ελεγε τιποτα.

Χαρτακι για ραντεβου. Ητανε με την Αν.

Ηπιαμε ένα καφε. Τα ειπαμε στα γρηγορα.

-Συνεχιζουμε για Κυανη ακτη, θα κατσουμε δυο βδομαδες, ελα μου εχεις λειψει.

Δεν πηγα.

Εξ’ αλλου το μονο που αξιζε ηταν το ταξιδι.

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2007

ΤΑΞΙΔΙ 8

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ – ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .8

Περασαμε ακομα μια νυχτα με τη Μαρι , πλησιαζοντας ολο και περισοτερο το χρυσο βατομουρο. Ξενερωτα.

Δε καταλαβαινα τιποτα.

Από τη μια της ειχε προκυψει ένα δεσιμο, που εδειχνε να την ενοχλει ιδιαιτερα,

-Δεν ξερω πως θα μπορεσω να ξεκοψω από σενα ? Εχω αρχισει να ερωτευομαι

Κι από την άλλη μια ατελειωτη ψυχρα-αποστασιοποιηση ιδιαιτερα το βραδυ στη σκηνη, όταν μειναμε μονοι μας. Δηλαδη τη πρωτη νυχτα γιατι μετα…

Εκεινη η ατελειωτη παραλια ανηκε στους τσιτσιδους. Οι Ελβετιδες , εγω, ο Πασκαλ και τρεις Γερμανοι παρα περα.

Στο κοντινο χωριο, το καφενειο του Μανωλη ηταν στη διαθεση μας.Οχι μονο σαν καφενειο αλλα και σαν ψυγειο, κουζινα, τουαλετες.

Ο μπαρμπας μονιμος θαμωνας ητανε ενημερος και ειχε γνωμη για όλα.

-Αραβωνιαστικια σου είναι η Μαρι ? καλη κοπελα μπραβο.

Εκεινο το βραδυ ο Μπαρμπας ηταν περιεργος. Εξω φρενων. Κατι τον εβγαζε από τα ρουχα του. Κατι το σοβαρο

Ολο σουξου μουξου με το Μανωλη.

-Μη τους ξανασερβιρεις τους παλιογερμαναραδες, να τους πεταξεις εξω, ακους ?

Κατι κανανε οι Γερμανοι λοιπον, αλλα γιατι τοσο μυστικοτητα ?

Ειχα φυγει από το πρωι με τον Πασκαλ (που ητανε ερωτευμενος με την Μαρι κλοντ και δεν τοκρυβε), ψαχνοντας για φτηνο συνεργειο για τ’αμαξι του. Εγω θα εκανα τον μεταφραστη

Γυρισαμε βραδακι. Πηγαμε κατ’ευθειαν στο καφενειο του Μανωλη για μπυρες.
Ο μπαρμπας χτυπιοντανε, θεριο ανημερο.
Δεν θελησαν να μου πουν. Δεν ρωτησα.

Συνεχισαμε για παραλια.
Κι εδώ τα πραγματα περιεργα.

- Σημερα θα κοιμηθω με τις φιλες μου, δεν μπορω να σου εξηγησω.

Την επομενη πρωι στο καφε του Μανωλη επεσε η μπομπα.
Η Μαρι κλοντ πηγε με τον Γερμανο. Την ωρα που ο Πασκαλ κι εγω γυριζαμε τα συνεργεια η Μαρι κλοντ εκανε τι δικο της ρεκτιφιε.

-Με ειχες αφησει μονη ολη μερα…
Αυτη ητανε η εξηγηση.
Και εφυγε από το καφε γιατι ο Μπαρμπας κι ο Μανωλης την σκοτωναν με το βλεμα τους.

Αυτό ητανε λοιπον το μυστικο ? Γι αυτό κι η συγχιση ? Κι εγω τωρα επρεπε …
Μα δε μου καιγοντανε καρφι … δε θα μου καθοντανε ασχημα μια σωστη εξηγηση , αλλα κατά τ’αλλα …

-Πιες ένα ακομα.

Ο Μανωλης ηθελε να πνιξει τον ‘καημο μου’ στο ουζο, ο Πασκαλ επινε για τον δικο του καημο.

Ζαλιστηκα.
Γυρισα στη παραλια.

Η Μαρι(2) ηρθε να μου θυμησει αυτό που ειχα ηδη καταλαβει.
Με καλεσε στη σκηνη της να τα πουμε

- Πρεπει να τη αφησεις, Τιποτα δεν είναι απλο μαζι της.

Το ουζο με ειχε διαλυσει. Ξαπλωσα εξω από τη σκηνη. Με πηρε ο υπνος..

Κοιμηθηκα ωρες κατω από τον καυτο ηλιο.

Ξυπνησα καμενος από τον ηλιο παντου. Και το εννοω. Παντου.

Μαζεψα τη σκηνη , το σακκο μου, χαιρετησα τα κοριτσια κι εφυγα.

BRAQUE


Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2007

ΤΑΞΙΔΙ 7

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .7


- Ειμαι ανοργασμικια

Ρε γαμωτο, γιατι όλα δειχνουν δυσκολα μ’αυτή τη κοπελα.

Εγω θα εβαζα το χερι στη φωτια ότι εχω μπροστα μου την αιτνα και το βεζουβιο μαζι. Εξ’αλλου στα 23 μου δεν ημουνα απολυτα σιγουρος αν αυτό ειχε να κανει με τον οργασμο μονο, η κατι παραπανω…

- Επι δυο χρονια όπως σου ειπα ζουσα μ’έναν Ιρανο. Με πιεζε να κανω πραγματα που προφανως ητανε φυσικα για τη δικη του κουλτουρα, αλλα εμενα με σημαδεψαν για παντα. Εδώ και δυο χρονια δεν εχω οργασμο. Ξερω ότι δεν περιμενες κατι τετοιο αυτή τη στιγμη, αλλα…

- Δε χρειαζεται να μου εξηγησεις…

Ενοιωθα ότι ειχαμε ένα αβανταζ μετα το διημερο ζεσταμα του τρενου για να ξεπερασουμε το προβλημα. Διαολε , κατά βαθος δε μπορουσα να το χωνεψω, αλλα το 23 χρονο κοκορακι θα εκανε κάθε προσπαθεια για να σταθει στο υψος….
Και σταθηκε,

Γαμω την Περσια μου. Η μυγδαλια ανθισε και παλι, η Αιτνα ξαναγινε ενεργη.

Αλλα ο βεζουβιος ο καημενος αναλωθηκε τοσο στη προσπαθεια που η μονη ικανοποιηση που του εμεινε ηταν περισσοτερο το γεγονος οτι ότι εδωσε ...

- δεν θα σε ξεχασω ποτε, ητανε genial , superbe,.. ξαναβρηκα τον εαυτο μου.

Η ταινια,οσον αφορα το σεξ, δεν θαπαιρνε μεν χρυσο βατομουρο, αλλα δε θατανε κι υποψηφια για οσκαρ με κανενα τροπο. Δεν ητανε αυτό που περιμενα , δεν ητανε αυτό που θαπρεπε.

Κατι δεν πηγαινε …, κατι δεν ελεγε… , κατι ξεφουσκωνε, αλλα ο ενθουσιασμος ητανε ακομα εδώ. Η Μαρι Κλοντ επεστρεψε την επομενη στη παραλια της

Σε δυο μερες κατεβαινα καλαματα με τον αντρα της Αν το γιατρο που πηγαινε οποτε μπορουσε να δει τη γυναικα του.

Εγω λογικα επρεπε να ψαξω για δουλεια γιατι ο χειμωνας στη Γαλλια θα ητανε και παλι της πεινας. ΗΜαρι Κλοντ, με διαβεβαιωσε ότι στη περιοχη μπορπυσα να βρω ευκολα δουλεια. Ειχε πληροφορηθει, εξ’ αλλου ητανε λεει και ο καιρος που μαζευαν τις πατατες.

Τα κοριτσια κανανε γυμνισμο στην παραλια. Διπλα ειχανε στησει τις σκηνες. Εκει τη βγαζανε ολο το καλοκαιρι.
Μπηκαμε στη παρεα και στο πνευμα με τν πρωτη. Μια ατελειωτη παραλια ολη στη διαθεση μας. .

Η Μαρι-2 , που ηδη ντυμενη δεν περνουσε απαρατηρητη, τωρα ητανε αυτό που λεμε Ο πειρασμος απλα.
Ένα εκρηκτικο μειγμα αθωοτητας και προκλησης. Προσπαθουσα να πεισω τον εαυτο μου να την βλεπω απλα σαν εργο τεχνης.
Γλυπτικη. Ο Rodin ειχε κεφια. Μονο που εκεινος ο αυθορμητος τροπος να κολαει πανω σου παιζοντας, εφερνε δυο υπεροχα στηθη να σου θυμιζουν ότι δεν είναι καθολου μα καθολου φτιαγμενα από μαρμαρο.

-H Μαρι εχει φιλο στην Ελβετια και είναι πολύ ερωτευμενη μαζι του, με πληροφορησε η Μαρι -κλοντ.

ΕΥΧΕΣ



Ομορφες γιορτες
Ομορφο 2008

με υγεια
με λεφτα
με ερωτες
με χαρουλες
αναλαφρο
με ανθρωπους
με σεχ
με αλατι
με υγεια
με φιλοδοξιες
με επιτυχιες
με λιγη τυχη
με αρκετη τυχη
με πολλη τυχη
με οτι σας λυπει
με οτι ονειρευεστε
με υγεια
με αλλαγες
με καλπασμους
με αξιοπρεπεια
με προοδο
με κεινο
με κεινη

με τρελλα και φαντασια

μμμμ....

Posted by Picasa

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2007

Van Gogh 2

Posted by Picasa

Van Gogh

Posted by Picasa

ΤΑΞΙΔΙ 6

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ

– Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο . 6


Αθηνα

Στο σταθμο, με περιμενε ο Νικος δυστυχως.

Την περιμεναν οι φιλες της δυστυχως.

Η Αν παντρεμενη με Ελληνα γιατρο,.Αυτος ζουσε Αθηνα, εκεινη Ελβετια, ζουσαν μαζι μονο το καλοκαιρι.

Η δευτερη η Μαρι μμμμ...

Μαζι και καποιος Πασκαλ που εκτελουσε χρεη ταξι.
Ένα τεταρτο διαβουλευσεων για να βρεθει λυση μη χωρισμου.

Χωρισαμε σαν δυστυχισμενα παιδακια που τους περνεις το παιχνιδια από τα χερια πριν το χορτασουνε.

Ανταλλαξαμε διευθυνσεις , τηλεφωνα.

Την επομενη το βραδακι,

- Μαμα μουα, μουα σονο μαμα…

Ακουω τη μανα μου στη πορτα, να προσπαθει να ξεδιπλωσει τα ‘ξενα’ της.

- Εχει ερθει μια ‘βρακου’ και σε ζηταει.

- Surprise !!!. Πεταχτηκε η Μαρι κλοντ μες τη καλη χαρα.

Ναι Η Μαρι Κλοντ ειχε βρει τον τροπο λιγο ΚΤΕΛ, λιγο ταξι να βρισκεται εξω απο το σπιτι .

- Καλα και η άλλη ? Εκεινη τη καλη κοπελα που μας εφερες την άλλη φορα ? Μα τι πραγματα ειν'αυτα ?
Η μανα μου με βρισκει ελαφρα ανηθικο.

Ο πατερας μπηκε στο παιχνιδι.

- Σε χαλασε η Γαλλια , ακου εκει στο τρενο. Γι αυτό είναι ετσι αδυνατος βρε γυναικα , δε καταλαβαινεις τι κανει στη Γαλλια ? κι εχουμε δυο χρονια να τον δουμε κι απ την πρωτη μερα θελει να φυγει μ αυτή τη …
Ειχα μολις δηλωσει ότι το βραδυ δεν θα κοιμηθω σπιτι.

Το παιχνιδι αρχισε να χοντραινει

- Εσυ μιλας που εγω σε περιμενα κι εσυ στη Γερμανια γυρνουσες μ’εκεινη τη Μαργκαρετ, κι εμεις νομιζαμε ότι σε κρατανε ακομα οι Γερμανοι.. Τα ξεχασες τα δικα σου ? Οταν τακανες εσυ...

Το μητρικο φιλτρο ειχε ξυπνησει…

Η Marie claude περιμενε στη πορτα να τελειωσουν τα ενδο οικογενειακα απορημενη.
Σε λιγο φευγαμε μαζι.

Ειχα μια απελευθερωμενη ξαδελφη που εμενε δυο τετραγωνα πιο πανω.
Κλεισαμε τη πορτα της κρεβατοκαμαρας, κοιταχτηκαμε, διεκρινα καποια νευρικοτητα.
Πλησιασα.

Η ωρα του big bang ειχε επιτελους φτασει
- Ξερεις…., πρεπει να σου πω κατι …. το υφος της εδειχνε οτι προκειται για κατι σοβαρο.
Στο επομενο .....

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2007

Απαλα

ολα καλα, ολα καλα

φτανουμε πειραια, το ταξιδι ηταν μικρο μα φανηκε ακομα μικροτερο
ουτε 4 ωρες , ισα ισα να τελειωνει αυτος ο ντα βιντσι που τον κουβαλαω καποιους μηνες τωρα απο δω κι απο κει.
τα αναμενομενα ,
το ταξιδι λεω εδωσε τα αναμενομενα, αλλα αστο αυτο μη βαρυνουμαι παλι , μη πεσουμε

κανει ζεστη μεσα κι η τηλεοραση τερμα
εξω ψιλοβροχο, δροσια οχι κρυο,
πεφτει η μερα, γαληνη, βαθυ μπλε,
καφε σκουρο τα βραχονησια γυρω
κι η ασπρη γραμμη απο το ανακατεμα της προπελας

οι σταγονες πεφτουν στο προσωπο
μια απαλη αισθηση δροσιας
ομορφη βραδυα
τα φωτα στο βαθος πληθαινουν, το ιδιο και τα πλοια γυρω

η ανακουφιση της μερας που τελειωνει
και λιγο πριν το χτυποκαρδι της μερας που θαρθει
παρ ολ αυτα ακομα και τουτη συνηθως ειναι μια δυσκολη ωρα
μα τωρα η θαλασσα , το καραβι, το ταξιδι , οι εικονες ..
ολα καλα, ολα καλα

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2007

ΡΟΡΡΗΣ


ΤΑΞΙΔΙ 5

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ – ΓΑΛΛΙΑ



Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .5

Ανασηκωσε το παρεο-σκεπασμα για να χωθω από κατω,
το θεαμα υποσχοντανε πολλα,
δεν κρατιομουνα,
αρχισα ν’ανεβαινω
και...

- Τίκετ- πάσπορτ, τίκετ πάσπορτ

Ο ελεγκτης,
Ο Γουγκασλαβος ελεγκτης μπηκε φουροζος πισω μου για ελεγχο εισητηριων.

Τα νευρα μουουου !!!,
για να μη πω για τ’αλλα μου τα πρησμενα.

Τελος παντων αντε να τελειωνουμε και με σενα να δουμε ασπρη μερα.

Ηρθε η σειρα της Μαρι να δειξει τα χαρτια της,
δεν καταλαβε ότι ψαχνοντας τη τσαντα ειχε αποκαλυψει το αριστερο βυζακι σ’ολο του το μεγαλειο.

Ο ελεγκτης ειχε καρφωθει στην απροσμενη θεα και βεβαια ποσως τον ενδιεφερε ποτε θα καταφερει η Μαρι να βρει τι διαβατηριο της.
Κι αφου το βρηκε και το εδωσε το ματι του ελεγκτη ειχε μεινει στο στηθος της, κουνωντας αδιαφορα τα χαρτια που κρατουσε στα χερια του.

Η Μαρι επιτελους καταλαβε κι εκανε μια αδεξια κινηση να καλυψει τα ακαλυπτα , αποκαλυπτωντας άλλα τοσα μες τη συγχιση, για να τελειωσουμε 15 λεπτα αργοτερα, μετα από ατελειωτες ερωτησεις που φανταστηκε ο Γιουγκοσλαβος ελεγκτης ελπιζοντας σε λιγο παραπανω μπανιστηρι.

Στο επομενο μισαωρο ειχανε περασει ακομα δυο ελεγκτες, ριχνοντας ένα δηθεν ερευνητικο βλεμμα, αφου σιγουρα ειχε πεσει συρμα από το πρωτο.
Καπου εκει πλακωσαν κι αλλοι επιβατες.

Τελειωσε.
Τελειωσε !!
Δε μας θελει , δε μας παει , δε γινεται τιποτα.
Τιποτα βαλαμε τα βυζακια μας μεσα, κι όλα τ’αλλα
και κατσαμε εκει αμιλητοι.
Εξ αλλου τωρα μεγαλυτερη ητανε η διαθεση να πνιξουμε τη κοντη παρα να το κανουμε.

Ντυμενοι πια κατσαμε σιωπηλοι, φρονιμα κι ωραια.

Ηρεμησαμε, ο Κολοκοτρωνης εδειχνε πια παιζοδρομιο , κι η λιμνουλα συνηλθε επισης.

- Να σε ρωτησω κατι ? εισαι μονος ?

- όχι

- εχεις κατι σοβαρο ?

- ναι , ζουμε μαζι σχεδον δυο χρονια

- την αγαπας ?

- ναι , είναι μια πολυ ωραια σχεση. Εσυ ?

- Το αντιθετο. Βγαινω από μια πολύ ασχημη σχεση μ’ένα Ιρανο. Δυο χρονια. Ητανε βιαιος αλλα ειχα κολησει.

- Στην Ελβετια ?

- Ναι. Αυτή θα σε περιμενει στην Αθηνα ?

- Όχι είναι στη Γαλλια, δε θα ερθει.

- Ξερεις κατι….. δε μ’ενδιαφερει που εχεις φιλη. Θα μεινω δυο βδομαδες στη Ελλαδα, εχουμε 15 μερες δικες μας.

Σκεφτομουνα πια τι θα γινει στην …. Αθηνα.

- Θα ρθεις μαζι μου Πελοποννησο ?

- Δε γινεται , με περιμενουν οι γονεις μου. Γιατι δεν καθεσαι μια μερα Αθηνα ?

- Μα θα με περιμενουν οι φιλες μου στο σταθμο, θα εχουν ερθει Αθηνα ειδικα για μενα, να με παρουν και να γυρισουμε Πελοπονησο. Βρηκαν ενα φιλο με αμαξι και τον αγκαρεψαν..

- Όχι δε μπορω, πρεπει να παω σπιτι, εχουν να με δουν εναμισυ χρονο, εχουν μαγειρεψει το αγαπημενο μου φαγητο, εχουν μαζευτει τ’αδελφια μου, η μανα μου …. Δε γινεται

- Δε μπορεις να μου το κανεις αυτό. Σε προειδοποιω αν δεν τελειωσουμε αυτό που αρχισαμε ,
θα κολησω πανω σου σα βδελα.

Και ……????

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2007

Να φτιαξουμε ενα βραδυ

αγιος ο ερωτας
αγιος καημος
δικος μου και ο αυγουστος
με τις μεγαλες μνημες
θελω θαλασσα
ανοιχτο ουρανο
οριζοντα
E..δειξε μου
τον οριζοντα
----
αυριο βραδυ
θαναι αργα
σημερα βραδυ
ειναι νωρις
αλλο βραδυ δεν υπαρχει
να φτιαξουμ ενα βραδυ
να φτιαξουμ ενα βραδυ
μα γιατι ?
... γιατι πρεπει ναναι βραδυ οπωσδηποτε, μμμ....

PANCHO

και θα χαθω απο κοντα σου θα χαθω

και θα χυθω στα ποταμια θα χυθω

οχι φιλε

να πεταξω θελω εγω

Παντσο τα φτερα μου γρηγορα.

LAURENCE ALMA TADEMA


NICOLAS POUSSIN


Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2007

Ταξιδι 4

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ – ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .4

Κάπου εκει έκανε την εμφάνιση του ο Γιάννης, καταλυτική η παρουσία του, επί τέλους θέλοντας και μη θα βγάζαμε λίγο από το μυαλό μας το πήδημα.
-Που είναι η Βούλα? Χαθήκατε ?
-Βρήκε θέση και κάθισε. Ήρθαμε δυο φορές να σε βρούμε, αλλά … ρε μαλακα έχεις τρελαθεί τελείως ?
Μου εξήγησε ότι η Βούλα δεν ήθελε ούτε να με δει στα μάτια της γιατί με θωρούσε ανεπίτρεπτο μ’αυτά που είδε και είχε χάσει κάθε ιδέα. Και όταν λέμε αυτά που είδε δεν εννοούμε το μπαλαμούτι μόνον αλλά ….. ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Είχα εδώ και δυο χρόνια ένα σοβαρό δεσμό με τη Φεφε, μια Γαλλίδα από την Τουλόν με την οποία και συζούσαμε Μέναμε και σπουδάζαμε στη Μασσαλία. ΗΦεφε ήτανε αυτό που λέμε μια γεμάτη όμορφη σχέση.

Γεμάτη είπα ? για ναμαστε ειλικρινείς, έμενε ένα κάποιο μικρό κενό. Σ’αυτό το μικρό κενό Χωρούσε η Ζαζά, που έτσι κι αλλιώς έμενε εκτός Μασσαλίας και που έβλεπα κυρίως τα σαββατοκύριακα που η Φεφε πήγαινε στους γονείς της στηνΤουλον.

Ο Γιάννης και η Βούλα, ζευγάρι με παπα και με κουμπάρο, γνώριζαν την Φέφε, είχαμε ανταλλάξει επισκέψεις, είχαμε βγει μαζί κι ολ' αυτά τα ωραία. Η Βουλα η καημενη κρατουσε με πολυ κοπο το στεφανι της ‘δεμενο’ αφου ο Γιαννης ειχε μια ταση και τα ειχε καταφερει να ριχνει καμια ‘ματια’ αλλου,

Για την Βούλα, όπως μου εξήγησε ο Γιάννης το πρώτο σοκ ήτανε στο σταθμό της Μασσαλίας όταν με είδε να φιλιέμαι με την Ζαζά που είχε έρθει να με χαιρετήσει με το δάκρυ να κυλά κορόμηλο.
Στο σταθμό της Τουλόν με περίμενε η Φεφε που επέμενε να μου πει το τελευταίο αντίο αφού θα έλλειπα για τρεις τουλάχιστον μήνες. Είχαμε πέντε λεπτά στη διάθεση μας εκεί στην πόρτα του τραίνου για ένα γρήγορο χαιρετισμό.
Η Βούλα προφανώς είχε φρίξει ήδη κι υστερα μ'αυτα που ειδε στο τραινο, ειχε χασει καθε ιδεα.

Σκοπια.
Μεγαλη κινητικοτητα, μη μου πεις ότι θα κατεβουν ολοι αυτοι.
Ανασταση !!!.
Δε μεινανε παρα μερικοι Ελληνες και κανα δυο τουριστες.
Τρεχουμε από couchette σε couchette με την ελπιδα να βρουμε καμια αδεια.
Την βρηκαμε.
- Κολοκοτρωνης ελα, αυτή είναι αδεια.
Επι τελους
Μεχρι να φτασω η Μαρι ειχε βγαλει το μπλουζακι, τραβηξα την κουρτινα πριν μας παρουνε ματι κι αποκτησουμε ανεπιθυμητη παρεα.
- το πανω η το κατω κρεβατι
- το πανω, θαναι πιο διακριτικο ,αν …
Ειχε μεινει γυμνη , επεσε στο πανω κρεβατι και σκεπαστηκε ελαφρα με το παρεο.
Εγω αφου εκλεισα τη πορτα με τα χιλια ζορια, πεταξα το φανελακι κι ενώ ειχα αρχισει επι τελους να ξεκουμπωνω το παντελονι…

Ακουω ένα εντονο σπρωξιμο πισω μου στην πορτα η οποια ανοιγε με δυσκολια, και
μια κυριουλα γυρω στα 35 που μου εφτανε ισα ισα μεχρι το παντελονι που ξεκουμπωνα κανει την εμφανιση της.
Ριχνει ένα ερευνητικο βλεμα. Καταλαβαινει τι παιζεται,
Και παει και καθεται απεναντι σα να μη συμβαινει τιποτα.
Οχι ρε πουστη μου
Ελληνιδα όπως εμαθα αργοτερα , φοιτητρια από Ιταλια, απ αυτους που δηλωνουν φοιτητες μεχρι τα σαραντα τους, σιγουρα αγαμητη και τελος παντων κομπλεξικια του κερατα με σφιγμενα χειλη.
- τι κανουμε τωρα ?
- να της το πουμε να παει καπου αλλου , να της εξηγησουμε..
- αφου η μαλακω καταλαβε και κανει πως χαζευει εξω από το παραθυρο.
Ειχα μεινει ετσι με τα χερια στα κουμπια. Μουρχοντανε να της πω κοιτα κυρα μου, εδώ και δυο μερες ειμαι σ’αυτή τη κατασταση , λοιπον πηγαινε καπου αλλου γαμω τη στυση μου. Τελος παντων χρειαζοντανε διπλωματια.
Αποφασισαμε κατι πιο διακριτικο.
Η Μαρι αφησε κατά λαθος να πεσει το παρεο, ώστε να φανει η γυμνια της, μπας και καταλαβει καλυτερα τι εμποδιζε να γινει με την παρουσια της.
Εριξε ένα καλο ερευνητικο βλεμα και γυρισε παλι προς στο παραθυρο μες τη καλη τη απαξιωση.

Αγαμητη ε αγαμητη. Σπανια εχω μισησει ανθρωπο τοσο πολύ στη ζωη μου.
Ενταξει λοιπον κυρα μου θελεις να κανεις ματι , θα κανεις ματι, εμεις θα το κανουμε κι εσυ κοιτα οπου θες.
- μη βγαλεις το παντελονι σου μπροστα της , μπορει να βαλει τις φωνες, ελα κατω από το παρεο.
----------------- κι υστερα ?

Gericault. Le radeau