ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –
Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .9
Όταν εφτασε η Μαρι κλοντ δυο μερες μετα στην Αθηνα ειχα φυγει για Συρο.
Το πληροφορηθηκε.
Όταν ηρθε Συρο εγω ειχα γυρισει ηδη Αθηνα.
Λιγο πριν επιστρεψει Ελβετια μου ζητησε να βρεθουμε,
Δεχτηκα με βαρια καρδια.
Βρεθηκαμε. στο σπιτι του γιατρου, που ειχε γυρισει Αθηνα.
-Μη με ακουμπας, αισθανομαι ασχημα.
Ηθελα να φυγω
- Θα ρθεις στο σταθμο ? Αυριο φευγω ? Θα ηθελα να σε δω μια τελευταια φορα.
Δεν πηγα.
Βαρεθηκα, κουραστικα σπαστικα ή απλα ξενερωσα.
Το μονο που αξιζε ηταν το ταξιδι.
Μα το ταξιδι ειχε ακομα ένα σταθμο ,
Ενα χρονο μετα. - Ρε μαλακα το βραδυ, ητανε μια τρελη στη πορτα και φωναζε ’δεν είναι ονειρο, εγω ειμαι η Μαρι κλοντ από την Ελβετια ‘
Καπου στη νοτια Γαλλια λοιπον, το επομενο καλοκαιρι η Μαρι κλοντ εκανε ξανα την εμφανιση της.
Της ειχα δωσει τη διευθυνση του Αντωνη , ενός φιλου για ευνοητους λογους. Εδώ είναι που εστελνε επι ένα χρονο ατελειωτα γραμματα μεσα σε πακετα με ελβετικες σοκολατες.
Εν τω μεταξυ ειχα χωρισει με την Φεφε και με φιλοξενουσε ο Αντωνης. Εκεινο το βραδυ ειχα ξενοκοιμηθει και ο Αντωνης ειχε μεινει με την απορια της παλαβης που φωναζε τη νυχτα.
Ειχε αφησει ένα χαρτακι κατω από την πορτα ‘στο καφε.. στις 09.00. θελω να σε δω’
Μαλλον χαρηκα που την ειδα. Δεν ητανε μονη.
- Από δω ο Γκυ , ζουμε μαζι εδώ και εξι μηνες.
Ο Γκυ εδειχνε να ξερει την ιστορια μας με κάθε λεπτομερεια και το διασκεδαζε ιδιατερα.
-Θα ρθεις μαζι μας στο τζαζ-κλαμπ, αυριο φευγουμε , δεν υπαρχει περιπτωση.
Περασαμε ωραια. Χορεψαμε ηπιαμε και χαραματα ξανα για καφε.
- Εγω σας αφηνω, παω για υπνο.
- Νυσταζεις ? μα εχουμε να βρεθουμε ένα χρονο, θα χωρισουμε ετσι ?
Κοιταξα το Γκυ με απορια. Η Μαρι κλοντ εσκυψε στο αυτι μου
- Δε θελεις να περασουμε τη νυχτα μαζι ? Ο Γκυ δεν θαχει αντιρηση, καταλαβαινει.
Ο Γκυ μπηκε στη μεση να βοηθησει.
- Αν θελετε να κοιμηθειτε μαζι , δεν υπαρχει προβλημα, τι στην ευχη δεν ειστε από πετρα…
Εμεις δεν ειμαστε από πετρα , εκεινος δεν ξερω..
Θυμηθηκα τα λογια της Μαρι(2), (τιποτα δεν είναι απλο μαζι της). Όπως και ναναι δεν μπορουσα να αρνηθω..
Ακομα ένα χρυσο βατομουρο.
Η δε εκπληξη της βραδιας ητανε όταν μου ζητησε να δοκιμασουμε αυτό που απαιτουσε ο Ιρανος και που την ειχε πληγωσει τοσο , που εκανε δυο χρονια να συνελθει.
Το επομενο καλοκαιρι, Ειχαμε μια επαναληψη του
'Δεν είναι ονειρο , ειμαι εγω η Μαρι κλοντ '
Το ιδιο εργο ομως δυο χρονια μετα δεν μου ελεγε τιποτα.
Χαρτακι για ραντεβου. Ητανε με την Αν.
Ηπιαμε ένα καφε. Τα ειπαμε στα γρηγορα.
-Συνεχιζουμε για Κυανη ακτη, θα κατσουμε δυο βδομαδες, ελα μου εχεις λειψει.
Δεν πηγα.
Εξ’ αλλου το μονο που αξιζε ηταν το ταξιδι.
