ΤΑΞΙΔΙ 5

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ – ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .5

Ανασηκωσε το παρεο-σκεπασμα για να χωθω από κατω,
το θεαμα υποσχοντανε πολλα,
δεν κρατιομουνα,
αρχισα ν’ανεβαινω
και...

- Τίκετ- πάσπορτ, τίκετ πάσπορτ

Ο ελεγκτης,
Ο Γουγκασλαβος ελεγκτης μπηκε φουροζος πισω μου για ελεγχο εισητηριων.

Τα νευρα μουουου !!!,
για να μη πω για τ’αλλα μου τα πρησμενα.

Τελος παντων αντε να τελειωνουμε και με σενα να δουμε ασπρη μερα.

Ηρθε η σειρα της Μαρι να δειξει τα χαρτια της,
δεν καταλαβε ότι ψαχνοντας τη τσαντα ειχε αποκαλυψει το αριστερο βυζακι σ’ολο του το μεγαλειο.

Ο ελεγκτης ειχε καρφωθει στην απροσμενη θεα και βεβαια ποσως τον ενδιεφερε ποτε θα καταφερει η Μαρι να βρει τι διαβατηριο της.
Κι αφου το βρηκε και το εδωσε το ματι του ελεγκτη ειχε μεινει στο στηθος της, κουνωντας αδιαφορα τα χαρτια που κρατουσε στα χερια του.

Η Μαρι επιτελους καταλαβε κι εκανε μια αδεξια κινηση να καλυψει τα ακαλυπτα , αποκαλυπτωντας άλλα τοσα μες τη συγχιση, για να τελειωσουμε 15 λεπτα αργοτερα, μετα από ατελειωτες ερωτησεις που φανταστηκε ο Γιουγκοσλαβος ελεγκτης ελπιζοντας σε λιγο παραπανω μπανιστηρι.

Στο επομενο μισαωρο ειχανε περασει ακομα δυο ελεγκτες, ριχνοντας ένα δηθεν ερευνητικο βλεμμα, αφου σιγουρα ειχε πεσει συρμα από το πρωτο.
Καπου εκει πλακωσαν κι αλλοι επιβατες.

Τελειωσε.
Τελειωσε !!
Δε μας θελει , δε μας παει , δε γινεται τιποτα.
Τιποτα βαλαμε τα βυζακια μας μεσα, κι όλα τ’αλλα
και κατσαμε εκει αμιλητοι.
Εξ αλλου τωρα μεγαλυτερη ητανε η διαθεση να πνιξουμε τη κοντη παρα να το κανουμε.

Ντυμενοι πια κατσαμε σιωπηλοι, φρονιμα κι ωραια.

Ηρεμησαμε, ο Κολοκοτρωνης εδειχνε πια παιζοδρομιο , κι η λιμνουλα συνηλθε επισης.

- Να σε ρωτησω κατι ? εισαι μονος ?

- όχι

- εχεις κατι σοβαρο ?

- ναι , ζουμε μαζι σχεδον δυο χρονια

- την αγαπας ?

- ναι , είναι μια πολυ ωραια σχεση. Εσυ ?

- Το αντιθετο. Βγαινω από μια πολύ ασχημη σχεση μ’ένα Ιρανο. Δυο χρονια. Ητανε βιαιος αλλα ειχα κολησει.

- Στην Ελβετια ?

- Ναι. Αυτή θα σε περιμενει στην Αθηνα ?

- Όχι είναι στη Γαλλια, δε θα ερθει.

- Ξερεις κατι….. δε μ’ενδιαφερει που εχεις φιλη. Θα μεινω δυο βδομαδες στη Ελλαδα, εχουμε 15 μερες δικες μας.

Σκεφτομουνα πια τι θα γινει στην …. Αθηνα.

- Θα ρθεις μαζι μου Πελοποννησο ?

- Δε γινεται , με περιμενουν οι γονεις μου. Γιατι δεν καθεσαι μια μερα Αθηνα ?

- Μα θα με περιμενουν οι φιλες μου στο σταθμο, θα εχουν ερθει Αθηνα ειδικα για μενα, να με παρουν και να γυρισουμε Πελοπονησο. Βρηκαν ενα φιλο με αμαξι και τον αγκαρεψαν..

- Όχι δε μπορω, πρεπει να παω σπιτι, εχουν να με δουν εναμισυ χρονο, εχουν μαγειρεψει το αγαπημενο μου φαγητο, εχουν μαζευτει τ’αδελφια μου, η μανα μου …. Δε γινεται

- Δε μπορεις να μου το κανεις αυτό. Σε προειδοποιω αν δεν τελειωσουμε αυτό που αρχισαμε ,
θα κολησω πανω σου σα βδελα.

Και ……????