Απαλα

ολα καλα, ολα καλα

φτανουμε πειραια, το ταξιδι ηταν μικρο μα φανηκε ακομα μικροτερο
ουτε 4 ωρες , ισα ισα να τελειωνει αυτος ο ντα βιντσι που τον κουβαλαω καποιους μηνες τωρα απο δω κι απο κει.
τα αναμενομενα ,
το ταξιδι λεω εδωσε τα αναμενομενα, αλλα αστο αυτο μη βαρυνουμαι παλι , μη πεσουμε

κανει ζεστη μεσα κι η τηλεοραση τερμα
εξω ψιλοβροχο, δροσια οχι κρυο,
πεφτει η μερα, γαληνη, βαθυ μπλε,
καφε σκουρο τα βραχονησια γυρω
κι η ασπρη γραμμη απο το ανακατεμα της προπελας

οι σταγονες πεφτουν στο προσωπο
μια απαλη αισθηση δροσιας
ομορφη βραδυα
τα φωτα στο βαθος πληθαινουν, το ιδιο και τα πλοια γυρω

η ανακουφιση της μερας που τελειωνει
και λιγο πριν το χτυποκαρδι της μερας που θαρθει
παρ ολ αυτα ακομα και τουτη συνηθως ειναι μια δυσκολη ωρα
μα τωρα η θαλασσα , το καραβι, το ταξιδι , οι εικονες ..
ολα καλα, ολα καλα