Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .4
Κάπου εκει έκανε την εμφάνιση του ο Γιάννης, καταλυτική η παρουσία του, επί τέλους θέλοντας και μη θα βγάζαμε λίγο από το μυαλό μας το πήδημα.
-Που είναι η Βούλα? Χαθήκατε ?
-Βρήκε θέση και κάθισε. Ήρθαμε δυο φορές να σε βρούμε, αλλά … ρε μαλακα έχεις τρελαθεί τελείως ?
Μου εξήγησε ότι η Βούλα δεν ήθελε ούτε να με δει στα μάτια της γιατί με θωρούσε ανεπίτρεπτο μ’αυτά που είδε και είχε χάσει κάθε ιδέα. Και όταν λέμε αυτά που είδε δεν εννοούμε το μπαλαμούτι μόνον αλλά ….. ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Είχα εδώ και δυο χρόνια ένα σοβαρό δεσμό με τη Φεφε, μια Γαλλίδα από την Τουλόν με την οποία και συζούσαμε Μέναμε και σπουδάζαμε στη Μασσαλία. ΗΦεφε ήτανε αυτό που λέμε μια γεμάτη όμορφη σχέση.
Γεμάτη είπα ? για ναμαστε ειλικρινείς, έμενε ένα κάποιο μικρό κενό. Σ’αυτό το μικρό κενό Χωρούσε η Ζαζά, που έτσι κι αλλιώς έμενε εκτός Μασσαλίας και που έβλεπα κυρίως τα σαββατοκύριακα που η Φεφε πήγαινε στους γονείς της στηνΤουλον.
Ο Γιάννης και η Βούλα, ζευγάρι με παπα και με κουμπάρο, γνώριζαν την Φέφε, είχαμε ανταλλάξει επισκέψεις, είχαμε βγει μαζί κι ολ' αυτά τα ωραία. Η Βουλα η καημενη κρατουσε με πολυ κοπο το στεφανι της ‘δεμενο’ αφου ο Γιαννης ειχε μια ταση και τα ειχε καταφερει να ριχνει καμια ‘ματια’ αλλου,
Για την Βούλα, όπως μου εξήγησε ο Γιάννης το πρώτο σοκ ήτανε στο σταθμό της Μασσαλίας όταν με είδε να φιλιέμαι με την Ζαζά που είχε έρθει να με χαιρετήσει με το δάκρυ να κυλά κορόμηλο.
Στο σταθμό της Τουλόν με περίμενε η Φεφε που επέμενε να μου πει το τελευταίο αντίο αφού θα έλλειπα για τρεις τουλάχιστον μήνες. Είχαμε πέντε λεπτά στη διάθεση μας εκεί στην πόρτα του τραίνου για ένα γρήγορο χαιρετισμό.
Η Βούλα προφανώς είχε φρίξει ήδη κι υστερα μ'αυτα που ειδε στο τραινο, ειχε χασει καθε ιδεα.
Σκοπια.
Μεγαλη κινητικοτητα, μη μου πεις ότι θα κατεβουν ολοι αυτοι.
Ανασταση !!!.
Δε μεινανε παρα μερικοι Ελληνες και κανα δυο τουριστες.
Τρεχουμε από couchette σε couchette με την ελπιδα να βρουμε καμια αδεια.
Την βρηκαμε.
- Κολοκοτρωνης ελα, αυτή είναι αδεια.
Επι τελους
Μεχρι να φτασω η Μαρι ειχε βγαλει το μπλουζακι, τραβηξα την κουρτινα πριν μας παρουνε ματι κι αποκτησουμε ανεπιθυμητη παρεα.
- το πανω η το κατω κρεβατι
- το πανω, θαναι πιο διακριτικο ,αν …
Ειχε μεινει γυμνη , επεσε στο πανω κρεβατι και σκεπαστηκε ελαφρα με το παρεο.
Εγω αφου εκλεισα τη πορτα με τα χιλια ζορια, πεταξα το φανελακι κι ενώ ειχα αρχισει επι τελους να ξεκουμπωνω το παντελονι…
-Βρήκε θέση και κάθισε. Ήρθαμε δυο φορές να σε βρούμε, αλλά … ρε μαλακα έχεις τρελαθεί τελείως ?
Μου εξήγησε ότι η Βούλα δεν ήθελε ούτε να με δει στα μάτια της γιατί με θωρούσε ανεπίτρεπτο μ’αυτά που είδε και είχε χάσει κάθε ιδέα. Και όταν λέμε αυτά που είδε δεν εννοούμε το μπαλαμούτι μόνον αλλά ….. ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Είχα εδώ και δυο χρόνια ένα σοβαρό δεσμό με τη Φεφε, μια Γαλλίδα από την Τουλόν με την οποία και συζούσαμε Μέναμε και σπουδάζαμε στη Μασσαλία. ΗΦεφε ήτανε αυτό που λέμε μια γεμάτη όμορφη σχέση.
Γεμάτη είπα ? για ναμαστε ειλικρινείς, έμενε ένα κάποιο μικρό κενό. Σ’αυτό το μικρό κενό Χωρούσε η Ζαζά, που έτσι κι αλλιώς έμενε εκτός Μασσαλίας και που έβλεπα κυρίως τα σαββατοκύριακα που η Φεφε πήγαινε στους γονείς της στηνΤουλον.
Ο Γιάννης και η Βούλα, ζευγάρι με παπα και με κουμπάρο, γνώριζαν την Φέφε, είχαμε ανταλλάξει επισκέψεις, είχαμε βγει μαζί κι ολ' αυτά τα ωραία. Η Βουλα η καημενη κρατουσε με πολυ κοπο το στεφανι της ‘δεμενο’ αφου ο Γιαννης ειχε μια ταση και τα ειχε καταφερει να ριχνει καμια ‘ματια’ αλλου,
Για την Βούλα, όπως μου εξήγησε ο Γιάννης το πρώτο σοκ ήτανε στο σταθμό της Μασσαλίας όταν με είδε να φιλιέμαι με την Ζαζά που είχε έρθει να με χαιρετήσει με το δάκρυ να κυλά κορόμηλο.
Στο σταθμό της Τουλόν με περίμενε η Φεφε που επέμενε να μου πει το τελευταίο αντίο αφού θα έλλειπα για τρεις τουλάχιστον μήνες. Είχαμε πέντε λεπτά στη διάθεση μας εκεί στην πόρτα του τραίνου για ένα γρήγορο χαιρετισμό.
Η Βούλα προφανώς είχε φρίξει ήδη κι υστερα μ'αυτα που ειδε στο τραινο, ειχε χασει καθε ιδεα.
Σκοπια.
Μεγαλη κινητικοτητα, μη μου πεις ότι θα κατεβουν ολοι αυτοι.
Ανασταση !!!.
Δε μεινανε παρα μερικοι Ελληνες και κανα δυο τουριστες.
Τρεχουμε από couchette σε couchette με την ελπιδα να βρουμε καμια αδεια.
Την βρηκαμε.
- Κολοκοτρωνης ελα, αυτή είναι αδεια.
Επι τελους
Μεχρι να φτασω η Μαρι ειχε βγαλει το μπλουζακι, τραβηξα την κουρτινα πριν μας παρουνε ματι κι αποκτησουμε ανεπιθυμητη παρεα.
- το πανω η το κατω κρεβατι
- το πανω, θαναι πιο διακριτικο ,αν …
Ειχε μεινει γυμνη , επεσε στο πανω κρεβατι και σκεπαστηκε ελαφρα με το παρεο.
Εγω αφου εκλεισα τη πορτα με τα χιλια ζορια, πεταξα το φανελακι κι ενώ ειχα αρχισει επι τελους να ξεκουμπωνω το παντελονι…
Ακουω ένα εντονο σπρωξιμο πισω μου στην πορτα η οποια ανοιγε με δυσκολια, και
μια κυριουλα γυρω στα 35 που μου εφτανε ισα ισα μεχρι το παντελονι που ξεκουμπωνα κανει την εμφανιση της.
Ριχνει ένα ερευνητικο βλεμα. Καταλαβαινει τι παιζεται,
Και παει και καθεται απεναντι σα να μη συμβαινει τιποτα.
Οχι ρε πουστη μου
Ελληνιδα όπως εμαθα αργοτερα , φοιτητρια από Ιταλια, απ αυτους που δηλωνουν φοιτητες μεχρι τα σαραντα τους, σιγουρα αγαμητη και τελος παντων κομπλεξικια του κερατα με σφιγμενα χειλη.
- τι κανουμε τωρα ?
- να της το πουμε να παει καπου αλλου , να της εξηγησουμε..
- αφου η μαλακω καταλαβε και κανει πως χαζευει εξω από το παραθυρο.
Ειχα μεινει ετσι με τα χερια στα κουμπια. Μουρχοντανε να της πω κοιτα κυρα μου, εδώ και δυο μερες ειμαι σ’αυτή τη κατασταση , λοιπον πηγαινε καπου αλλου γαμω τη στυση μου. Τελος παντων χρειαζοντανε διπλωματια.
Αποφασισαμε κατι πιο διακριτικο.
Η Μαρι αφησε κατά λαθος να πεσει το παρεο, ώστε να φανει η γυμνια της, μπας και καταλαβει καλυτερα τι εμποδιζε να γινει με την παρουσια της.
Εριξε ένα καλο ερευνητικο βλεμα και γυρισε παλι προς στο παραθυρο μες τη καλη τη απαξιωση.
Ελληνιδα όπως εμαθα αργοτερα , φοιτητρια από Ιταλια, απ αυτους που δηλωνουν φοιτητες μεχρι τα σαραντα τους, σιγουρα αγαμητη και τελος παντων κομπλεξικια του κερατα με σφιγμενα χειλη.
- τι κανουμε τωρα ?
- να της το πουμε να παει καπου αλλου , να της εξηγησουμε..
- αφου η μαλακω καταλαβε και κανει πως χαζευει εξω από το παραθυρο.
Ειχα μεινει ετσι με τα χερια στα κουμπια. Μουρχοντανε να της πω κοιτα κυρα μου, εδώ και δυο μερες ειμαι σ’αυτή τη κατασταση , λοιπον πηγαινε καπου αλλου γαμω τη στυση μου. Τελος παντων χρειαζοντανε διπλωματια.
Αποφασισαμε κατι πιο διακριτικο.
Η Μαρι αφησε κατά λαθος να πεσει το παρεο, ώστε να φανει η γυμνια της, μπας και καταλαβει καλυτερα τι εμποδιζε να γινει με την παρουσια της.
Εριξε ένα καλο ερευνητικο βλεμα και γυρισε παλι προς στο παραθυρο μες τη καλη τη απαξιωση.
Αγαμητη ε αγαμητη. Σπανια εχω μισησει ανθρωπο τοσο πολύ στη ζωη μου.
Ενταξει λοιπον κυρα μου θελεις να κανεις ματι , θα κανεις ματι, εμεις θα το κανουμε κι εσυ κοιτα οπου θες.
- μη βγαλεις το παντελονι σου μπροστα της , μπορει να βαλει τις φωνες, ελα κατω από το παρεο.
----------------- κι υστερα ?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου