meteoros

Μετέωρος στάθηκα,
το πάτημά μου, τα άσπιλα και αμόλυντα να κρατήσω ήθελα.
Μα ο αέρας δυνατός και σκληρή φαντάζει.
Ο φόβος μου μετέωρος στέκομαι ώρες, ημέρες, μήνες, χρόνια πια.
Σε κάθε «δύσκολο» βρίσκω μια λύση και πληρώνω ένα τίμημα.
Μετέωρος στάθηκα, στέκομαι και ακόμη το πληρώνω.

ΤΑΞΙΔΙ ... fin

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .9

Όταν εφτασε η Μαρι κλοντ δυο μερες μετα στην Αθηνα ειχα φυγει για Συρο.

Το πληροφορηθηκε.

Όταν ηρθε Συρο εγω ειχα γυρισει ηδη Αθηνα.

Λιγο πριν επιστρεψει Ελβετια μου ζητησε να βρεθουμε,
Δεχτηκα με βαρια καρδια.

Βρεθηκαμε. στο σπιτι του γιατρου, που ειχε γυρισει Αθηνα.

-Μη με ακουμπας, αισθανομαι ασχημα.

Ηθελα να φυγω

- Θα ρθεις στο σταθμο ? Αυριο φευγω ? Θα ηθελα να σε δω μια τελευταια φορα.

Δεν πηγα.
Βαρεθηκα, κουραστικα σπαστικα ή απλα ξενερωσα.
Το μονο που αξιζε ηταν το ταξιδι.


Μα το ταξιδι ειχε ακομα ένα σταθμο ,

Ενα χρονο μετα. - Ρε μαλακα το βραδυ, ητανε μια τρελη στη πορτα και φωναζε ’δεν είναι ονειρο, εγω ειμαι η Μαρι κλοντ από την Ελβετια ‘

Καπου στη νοτια Γαλλια λοιπον, το επομενο καλοκαιρι η Μαρι κλοντ εκανε ξανα την εμφανιση της.

Της ειχα δωσει τη διευθυνση του Αντωνη , ενός φιλου για ευνοητους λογους. Εδώ είναι που εστελνε επι ένα χρονο ατελειωτα γραμματα μεσα σε πακετα με ελβετικες σοκολατες.

Εν τω μεταξυ ειχα χωρισει με την Φεφε και με φιλοξενουσε ο Αντωνης. Εκεινο το βραδυ ειχα ξενοκοιμηθει και ο Αντωνης ειχε μεινει με την απορια της παλαβης που φωναζε τη νυχτα.

Ειχε αφησει ένα χαρτακι κατω από την πορτα ‘στο καφε.. στις 09.00. θελω να σε δω’
Μαλλον χαρηκα που την ειδα. Δεν ητανε μονη.

- Από δω ο Γκυ , ζουμε μαζι εδώ και εξι μηνες.

Ο Γκυ εδειχνε να ξερει την ιστορια μας με κάθε λεπτομερεια και το διασκεδαζε ιδιατερα.

-Θα ρθεις μαζι μας στο τζαζ-κλαμπ, αυριο φευγουμε , δεν υπαρχει περιπτωση.

Περασαμε ωραια. Χορεψαμε ηπιαμε και χαραματα ξανα για καφε.

- Εγω σας αφηνω, παω για υπνο.
- Νυσταζεις ? μα εχουμε να βρεθουμε ένα χρονο, θα χωρισουμε ετσι ?
Κοιταξα το Γκυ με απορια. Η Μαρι κλοντ εσκυψε στο αυτι μου
- Δε θελεις να περασουμε τη νυχτα μαζι ? Ο Γκυ δεν θαχει αντιρηση, καταλαβαινει.
Ο Γκυ μπηκε στη μεση να βοηθησει.
- Αν θελετε να κοιμηθειτε μαζι , δεν υπαρχει προβλημα, τι στην ευχη δεν ειστε από πετρα…
Εμεις δεν ειμαστε από πετρα , εκεινος δεν ξερω..
Θυμηθηκα τα λογια της Μαρι(2), (τιποτα δεν είναι απλο μαζι της). Όπως και ναναι δεν μπορουσα να αρνηθω..
Ακομα ένα χρυσο βατομουρο.

Η δε εκπληξη της βραδιας ητανε όταν μου ζητησε να δοκιμασουμε αυτό που απαιτουσε ο Ιρανος και που την ειχε πληγωσει τοσο , που εκανε δυο χρονια να συνελθει.



Το επομενο καλοκαιρι, Ειχαμε μια επαναληψη του
'Δεν είναι ονειρο , ειμαι εγω η Μαρι κλοντ '

Το ιδιο εργο ομως δυο χρονια μετα δεν μου ελεγε τιποτα.

Χαρτακι για ραντεβου. Ητανε με την Αν.

Ηπιαμε ένα καφε. Τα ειπαμε στα γρηγορα.

-Συνεχιζουμε για Κυανη ακτη, θα κατσουμε δυο βδομαδες, ελα μου εχεις λειψει.

Δεν πηγα.

Εξ’ αλλου το μονο που αξιζε ηταν το ταξιδι.

ΤΑΞΙΔΙ 8

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ – ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .8

Περασαμε ακομα μια νυχτα με τη Μαρι , πλησιαζοντας ολο και περισοτερο το χρυσο βατομουρο. Ξενερωτα.

Δε καταλαβαινα τιποτα.

Από τη μια της ειχε προκυψει ένα δεσιμο, που εδειχνε να την ενοχλει ιδιαιτερα,

-Δεν ξερω πως θα μπορεσω να ξεκοψω από σενα ? Εχω αρχισει να ερωτευομαι

Κι από την άλλη μια ατελειωτη ψυχρα-αποστασιοποιηση ιδιαιτερα το βραδυ στη σκηνη, όταν μειναμε μονοι μας. Δηλαδη τη πρωτη νυχτα γιατι μετα…

Εκεινη η ατελειωτη παραλια ανηκε στους τσιτσιδους. Οι Ελβετιδες , εγω, ο Πασκαλ και τρεις Γερμανοι παρα περα.

Στο κοντινο χωριο, το καφενειο του Μανωλη ηταν στη διαθεση μας.Οχι μονο σαν καφενειο αλλα και σαν ψυγειο, κουζινα, τουαλετες.

Ο μπαρμπας μονιμος θαμωνας ητανε ενημερος και ειχε γνωμη για όλα.

-Αραβωνιαστικια σου είναι η Μαρι ? καλη κοπελα μπραβο.

Εκεινο το βραδυ ο Μπαρμπας ηταν περιεργος. Εξω φρενων. Κατι τον εβγαζε από τα ρουχα του. Κατι το σοβαρο

Ολο σουξου μουξου με το Μανωλη.

-Μη τους ξανασερβιρεις τους παλιογερμαναραδες, να τους πεταξεις εξω, ακους ?

Κατι κανανε οι Γερμανοι λοιπον, αλλα γιατι τοσο μυστικοτητα ?

Ειχα φυγει από το πρωι με τον Πασκαλ (που ητανε ερωτευμενος με την Μαρι κλοντ και δεν τοκρυβε), ψαχνοντας για φτηνο συνεργειο για τ’αμαξι του. Εγω θα εκανα τον μεταφραστη

Γυρισαμε βραδακι. Πηγαμε κατ’ευθειαν στο καφενειο του Μανωλη για μπυρες.
Ο μπαρμπας χτυπιοντανε, θεριο ανημερο.
Δεν θελησαν να μου πουν. Δεν ρωτησα.

Συνεχισαμε για παραλια.
Κι εδώ τα πραγματα περιεργα.

- Σημερα θα κοιμηθω με τις φιλες μου, δεν μπορω να σου εξηγησω.

Την επομενη πρωι στο καφε του Μανωλη επεσε η μπομπα.
Η Μαρι κλοντ πηγε με τον Γερμανο. Την ωρα που ο Πασκαλ κι εγω γυριζαμε τα συνεργεια η Μαρι κλοντ εκανε τι δικο της ρεκτιφιε.

-Με ειχες αφησει μονη ολη μερα…
Αυτη ητανε η εξηγηση.
Και εφυγε από το καφε γιατι ο Μπαρμπας κι ο Μανωλης την σκοτωναν με το βλεμα τους.

Αυτό ητανε λοιπον το μυστικο ? Γι αυτό κι η συγχιση ? Κι εγω τωρα επρεπε …
Μα δε μου καιγοντανε καρφι … δε θα μου καθοντανε ασχημα μια σωστη εξηγηση , αλλα κατά τ’αλλα …

-Πιες ένα ακομα.

Ο Μανωλης ηθελε να πνιξει τον ‘καημο μου’ στο ουζο, ο Πασκαλ επινε για τον δικο του καημο.

Ζαλιστηκα.
Γυρισα στη παραλια.

Η Μαρι(2) ηρθε να μου θυμησει αυτό που ειχα ηδη καταλαβει.
Με καλεσε στη σκηνη της να τα πουμε

- Πρεπει να τη αφησεις, Τιποτα δεν είναι απλο μαζι της.

Το ουζο με ειχε διαλυσει. Ξαπλωσα εξω από τη σκηνη. Με πηρε ο υπνος..

Κοιμηθηκα ωρες κατω από τον καυτο ηλιο.

Ξυπνησα καμενος από τον ηλιο παντου. Και το εννοω. Παντου.

Μαζεψα τη σκηνη , το σακκο μου, χαιρετησα τα κοριτσια κι εφυγα.

BRAQUE

ΤΑΞΙΔΙ 7

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .7

- Ειμαι ανοργασμικια

Ρε γαμωτο, γιατι όλα δειχνουν δυσκολα μ’αυτή τη κοπελα.

Εγω θα εβαζα το χερι στη φωτια ότι εχω μπροστα μου την αιτνα και το βεζουβιο μαζι. Εξ’αλλου στα 23 μου δεν ημουνα απολυτα σιγουρος αν αυτό ειχε να κανει με τον οργασμο μονο, η κατι παραπανω…

- Επι δυο χρονια όπως σου ειπα ζουσα μ’έναν Ιρανο. Με πιεζε να κανω πραγματα που προφανως ητανε φυσικα για τη δικη του κουλτουρα, αλλα εμενα με σημαδεψαν για παντα. Εδώ και δυο χρονια δεν εχω οργασμο. Ξερω ότι δεν περιμενες κατι τετοιο αυτή τη στιγμη, αλλα…

- Δε χρειαζεται να μου εξηγησεις…

Ενοιωθα ότι ειχαμε ένα αβανταζ μετα το διημερο ζεσταμα του τρενου για να ξεπερασουμε το προβλημα. Διαολε , κατά βαθος δε μπορουσα να το χωνεψω, αλλα το 23 χρονο κοκορακι θα εκανε κάθε προσπαθεια για να σταθει στο υψος….
Και σταθηκε,

Γαμω την Περσια μου. Η μυγδαλια ανθισε και παλι, η Αιτνα ξαναγινε ενεργη.

Αλλα ο βεζουβιος ο καημενος αναλωθηκε τοσο στη προσπαθεια που η μονη ικανοποιηση που του εμεινε ηταν περισσοτερο το γεγονος οτι ότι εδωσε ...

- δεν θα σε ξεχασω ποτε, ητανε genial , superbe,.. ξαναβρηκα τον εαυτο μου.

Η ταινια,οσον αφορα το σεξ, δεν θαπαιρνε μεν χρυσο βατομουρο, αλλα δε θατανε κι υποψηφια για οσκαρ με κανενα τροπο. Δεν ητανε αυτό που περιμενα , δεν ητανε αυτό που θαπρεπε.

Κατι δεν πηγαινε …, κατι δεν ελεγε… , κατι ξεφουσκωνε, αλλα ο ενθουσιασμος ητανε ακομα εδώ. Η Μαρι Κλοντ επεστρεψε την επομενη στη παραλια της

Σε δυο μερες κατεβαινα καλαματα με τον αντρα της Αν το γιατρο που πηγαινε οποτε μπορουσε να δει τη γυναικα του.

Εγω λογικα επρεπε να ψαξω για δουλεια γιατι ο χειμωνας στη Γαλλια θα ητανε και παλι της πεινας. ΗΜαρι Κλοντ, με διαβεβαιωσε ότι στη περιοχη μπορπυσα να βρω ευκολα δουλεια. Ειχε πληροφορηθει, εξ’ αλλου ητανε λεει και ο καιρος που μαζευαν τις πατατες.

Τα κοριτσια κανανε γυμνισμο στην παραλια. Διπλα ειχανε στησει τις σκηνες. Εκει τη βγαζανε ολο το καλοκαιρι.
Μπηκαμε στη παρεα και στο πνευμα με τν πρωτη. Μια ατελειωτη παραλια ολη στη διαθεση μας. .

Η Μαρι-2 , που ηδη ντυμενη δεν περνουσε απαρατηρητη, τωρα ητανε αυτό που λεμε Ο πειρασμος απλα.
Ένα εκρηκτικο μειγμα αθωοτητας και προκλησης. Προσπαθουσα να πεισω τον εαυτο μου να την βλεπω απλα σαν εργο τεχνης.
Γλυπτικη. Ο Rodin ειχε κεφια. Μονο που εκεινος ο αυθορμητος τροπος να κολαει πανω σου παιζοντας, εφερνε δυο υπεροχα στηθη να σου θυμιζουν ότι δεν είναι καθολου μα καθολου φτιαγμενα από μαρμαρο.

-H Μαρι εχει φιλο στην Ελβετια και είναι πολύ ερωτευμενη μαζι του, με πληροφορησε η Μαρι -κλοντ.

ΕΥΧΕΣ

Ομορφες γιορτες
Ομορφο 2008

με υγεια
με λεφτα
με ερωτες
με χαρουλες
αναλαφρο
με ανθρωπους
με σεχ
με αλατι
με υγεια
με φιλοδοξιες
με επιτυχιες
με λιγη τυχη
με αρκετη τυχη
με πολλη τυχη
με οτι σας λυπει
με οτι ονειρευεστε
με υγεια
με αλλαγες
με καλπασμους
με αξιοπρεπεια
με προοδο
με κεινο
με κεινη

με τρελλα και φαντασια

μμμμ....

Van Gogh 2

Van Gogh

ΤΑΞΙΔΙ 6

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ

– Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο . 6

Αθηνα

Στο σταθμο, με περιμενε ο Νικος δυστυχως.

Την περιμεναν οι φιλες της δυστυχως.

Η Αν παντρεμενη με Ελληνα γιατρο,.Αυτος ζουσε Αθηνα, εκεινη Ελβετια, ζουσαν μαζι μονο το καλοκαιρι.

Η δευτερη η Μαρι μμμμ...

Μαζι και καποιος Πασκαλ που εκτελουσε χρεη ταξι.

Ένα τεταρτο διαβουλευσεων για να βρεθει λυση μη χωρισμου.

Χωρισαμε σαν δυστυχισμενα παιδακια που τους περνεις το παιχνιδια από τα χερια πριν το χορτασουνε.

Ανταλλαξαμε διευθυνσεις , τηλεφωνα.

Την επομενη το βραδακι,

- Μαμα μουα, μουα σονο μαμα…

Ακουω τη μανα μου στη πορτα, να προσπαθει να ξεδιπλωσει τα ‘ξενα’ της.

- Εχει ερθει μια ‘βρακου’ και σε ζηταει.

- Surprise !!!. Πεταχτηκε η Μαρι κλοντ μες τη καλη χαρα.

Ναι Η Μαρι Κλοντ ειχε βρει τον τροπο λιγο ΚΤΕΛ, λιγο ταξι να βρισκεται εξω απο το σπιτι .

- Καλα και η άλλη ? Εκεινη τη καλη κοπελα που μας εφερες την άλλη φορα ? Μα τι πραγματα ειν'αυτα ?

Η μανα μου με βρισκει ελαφρα ανηθικο.

Ο πατερας μπηκε στο παιχνιδι.

- Σε χαλασε η Γαλλια , ακου εκει στο τρενο. Γι αυτό είναι ετσι αδυνατος βρε γυναικα , δε καταλαβαινεις τι κανει στη Γαλλια ? κι εχουμε δυο χρονια να τον δουμε κι απ την πρωτη μερα θελει να φυγει μ αυτή τη …

Ειχα μολις δηλωσει ότι το βραδυ δεν θα κοιμηθω σπιτι.

Το παιχνιδι αρχισε να χοντραινει

- Εσυ μιλας που εγω σε περιμενα κι εσυ στη Γερμανια γυρνουσες μ’εκεινη τη Μαργκαρετ, κι εμεις νομιζαμε ότι σε κρατανε ακομα οι Γερμανοι.. Τα ξεχασες τα δικα σου ? Οταν τακανες εσυ...

Το μητρικο φιλτρο ειχε ξυπνησει…

Η Marie claude περιμενε στη πορτα να τελειωσουν τα ενδο οικογενειακα απορημενη.
Σε λιγο φευγαμε μαζι.

Ειχα μια απελευθερωμενη ξαδελφη που εμενε δυο τετραγωνα πιο πανω.

Κλεισαμε τη πορτα της κρεβατοκαμαρας, κοιταχτηκαμε, διεκρινα καποια νευρικοτητα.

Πλησιασα.

Η ωρα του big bang ειχε επιτελους φτασει

- Ξερεις…., πρεπει να σου πω κατι …. το υφος της εδειχνε οτι προκειται για κατι σοβαρο.

Στο επομενο .....

Απαλα

ολα καλα, ολα καλα

φτανουμε πειραια, το ταξιδι ηταν μικρο μα φανηκε ακομα μικροτερο
ουτε 4 ωρες , ισα ισα να τελειωνει αυτος ο ντα βιντσι που τον κουβαλαω καποιους μηνες τωρα απο δω κι απο κει.
τα αναμενομενα ,
το ταξιδι λεω εδωσε τα αναμενομενα, αλλα αστο αυτο μη βαρυνουμαι παλι , μη πεσουμε

κανει ζεστη μεσα κι η τηλεοραση τερμα
εξω ψιλοβροχο, δροσια οχι κρυο,
πεφτει η μερα, γαληνη, βαθυ μπλε,
καφε σκουρο τα βραχονησια γυρω
κι η ασπρη γραμμη απο το ανακατεμα της προπελας

οι σταγονες πεφτουν στο προσωπο
μια απαλη αισθηση δροσιας
ομορφη βραδυα
τα φωτα στο βαθος πληθαινουν, το ιδιο και τα πλοια γυρω

η ανακουφιση της μερας που τελειωνει
και λιγο πριν το χτυποκαρδι της μερας που θαρθει
παρ ολ αυτα ακομα και τουτη συνηθως ειναι μια δυσκολη ωρα
μα τωρα η θαλασσα , το καραβι, το ταξιδι , οι εικονες ..
ολα καλα, ολα καλα

ΡΟΡΡΗΣ

ΤΑΞΙΔΙ 5

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ – ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .5

Ανασηκωσε το παρεο-σκεπασμα για να χωθω από κατω,
το θεαμα υποσχοντανε πολλα,
δεν κρατιομουνα,
αρχισα ν’ανεβαινω
και...

- Τίκετ- πάσπορτ, τίκετ πάσπορτ

Ο ελεγκτης,
Ο Γουγκασλαβος ελεγκτης μπηκε φουροζος πισω μου για ελεγχο εισητηριων.

Τα νευρα μουουου !!!,
για να μη πω για τ’αλλα μου τα πρησμενα.

Τελος παντων αντε να τελειωνουμε και με σενα να δουμε ασπρη μερα.

Ηρθε η σειρα της Μαρι να δειξει τα χαρτια της,
δεν καταλαβε ότι ψαχνοντας τη τσαντα ειχε αποκαλυψει το αριστερο βυζακι σ’ολο του το μεγαλειο.

Ο ελεγκτης ειχε καρφωθει στην απροσμενη θεα και βεβαια ποσως τον ενδιεφερε ποτε θα καταφερει η Μαρι να βρει τι διαβατηριο της.
Κι αφου το βρηκε και το εδωσε το ματι του ελεγκτη ειχε μεινει στο στηθος της, κουνωντας αδιαφορα τα χαρτια που κρατουσε στα χερια του.

Η Μαρι επιτελους καταλαβε κι εκανε μια αδεξια κινηση να καλυψει τα ακαλυπτα , αποκαλυπτωντας άλλα τοσα μες τη συγχιση, για να τελειωσουμε 15 λεπτα αργοτερα, μετα από ατελειωτες ερωτησεις που φανταστηκε ο Γιουγκοσλαβος ελεγκτης ελπιζοντας σε λιγο παραπανω μπανιστηρι.

Στο επομενο μισαωρο ειχανε περασει ακομα δυο ελεγκτες, ριχνοντας ένα δηθεν ερευνητικο βλεμμα, αφου σιγουρα ειχε πεσει συρμα από το πρωτο.
Καπου εκει πλακωσαν κι αλλοι επιβατες.

Τελειωσε.
Τελειωσε !!
Δε μας θελει , δε μας παει , δε γινεται τιποτα.
Τιποτα βαλαμε τα βυζακια μας μεσα, κι όλα τ’αλλα
και κατσαμε εκει αμιλητοι.
Εξ αλλου τωρα μεγαλυτερη ητανε η διαθεση να πνιξουμε τη κοντη παρα να το κανουμε.

Ντυμενοι πια κατσαμε σιωπηλοι, φρονιμα κι ωραια.

Ηρεμησαμε, ο Κολοκοτρωνης εδειχνε πια παιζοδρομιο , κι η λιμνουλα συνηλθε επισης.

- Να σε ρωτησω κατι ? εισαι μονος ?

- όχι

- εχεις κατι σοβαρο ?

- ναι , ζουμε μαζι σχεδον δυο χρονια

- την αγαπας ?

- ναι , είναι μια πολυ ωραια σχεση. Εσυ ?

- Το αντιθετο. Βγαινω από μια πολύ ασχημη σχεση μ’ένα Ιρανο. Δυο χρονια. Ητανε βιαιος αλλα ειχα κολησει.

- Στην Ελβετια ?

- Ναι. Αυτή θα σε περιμενει στην Αθηνα ?

- Όχι είναι στη Γαλλια, δε θα ερθει.

- Ξερεις κατι….. δε μ’ενδιαφερει που εχεις φιλη. Θα μεινω δυο βδομαδες στη Ελλαδα, εχουμε 15 μερες δικες μας.

Σκεφτομουνα πια τι θα γινει στην …. Αθηνα.

- Θα ρθεις μαζι μου Πελοποννησο ?

- Δε γινεται , με περιμενουν οι γονεις μου. Γιατι δεν καθεσαι μια μερα Αθηνα ?

- Μα θα με περιμενουν οι φιλες μου στο σταθμο, θα εχουν ερθει Αθηνα ειδικα για μενα, να με παρουν και να γυρισουμε Πελοπονησο. Βρηκαν ενα φιλο με αμαξι και τον αγκαρεψαν..

- Όχι δε μπορω, πρεπει να παω σπιτι, εχουν να με δουν εναμισυ χρονο, εχουν μαγειρεψει το αγαπημενο μου φαγητο, εχουν μαζευτει τ’αδελφια μου, η μανα μου …. Δε γινεται

- Δε μπορεις να μου το κανεις αυτό. Σε προειδοποιω αν δεν τελειωσουμε αυτό που αρχισαμε ,
θα κολησω πανω σου σα βδελα.

Και ……????

DALI

Να φτιαξουμε ενα βραδυ

αγιος ο ερωτας
αγιος καημος
δικος μου και ο αυγουστος
με τις μεγαλες μνημες
θελω θαλασσα
ανοιχτο ουρανο
οριζοντα
E..δειξε μου
τον οριζοντα
----
αυριο βραδυ
θαναι αργα
σημερα βραδυ
ειναι νωρις
αλλο βραδυ δεν υπαρχει
να φτιαξουμ ενα βραδυ
να φτιαξουμ ενα βραδυ
μα γιατι ?
... γιατι πρεπει ναναι βραδυ οπωσδηποτε, μμμ....

PANCHO

και θα χαθω απο κοντα σου θα χαθω

και θα χυθω στα ποταμια θα χυθω

οχι φιλε

να πεταξω θελω εγω

Παντσο τα φτερα μου γρηγορα.

LAURENCE ALMA TADEMA

NICOLAS POUSSIN

Ταξιδι 4

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ – ΓΑΛΛΙΑ

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο .4

Κάπου εκει έκανε την εμφάνιση του ο Γιάννης, καταλυτική η παρουσία του, επί τέλους θέλοντας και μη θα βγάζαμε λίγο από το μυαλό μας το πήδημα.

-Που είναι η Βούλα? Χαθήκατε ?
-Βρήκε θέση και κάθισε. Ήρθαμε δυο φορές να σε βρούμε, αλλά … ρε μαλακα έχεις τρελαθεί τελείως ?
Μου εξήγησε ότι η Βούλα δεν ήθελε ούτε να με δει στα μάτια της γιατί με θωρούσε ανεπίτρεπτο μ’αυτά που είδε και είχε χάσει κάθε ιδέα. Και όταν λέμε αυτά που είδε δεν εννοούμε το μπαλαμούτι μόνον αλλά ….. ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Είχα εδώ και δυο χρόνια ένα σοβαρό δεσμό με τη Φεφε, μια Γαλλίδα από την Τουλόν με την οποία και συζούσαμε Μέναμε και σπουδάζαμε στη Μασσαλία. ΗΦεφε ήτανε αυτό που λέμε μια γεμάτη όμορφη σχέση.

Γεμάτη είπα ? για ναμαστε ειλικρινείς, έμενε ένα κάποιο μικρό κενό. Σ’αυτό το μικρό κενό Χωρούσε η Ζαζά, που έτσι κι αλλιώς έμενε εκτός Μασσαλίας και που έβλεπα κυρίως τα σαββατοκύριακα που η Φεφε πήγαινε στους γονείς της στηνΤουλον.

Ο Γιάννης και η Βούλα, ζευγάρι με παπα και με κουμπάρο, γνώριζαν την Φέφε, είχαμε ανταλλάξει επισκέψεις, είχαμε βγει μαζί κι ολ' αυτά τα ωραία. Η Βουλα η καημενη κρατουσε με πολυ κοπο το στεφανι της ‘δεμενο’ αφου ο Γιαννης ειχε μια ταση και τα ειχε καταφερει να ριχνει καμια ‘ματια’ αλλου,

Για την Βούλα, όπως μου εξήγησε ο Γιάννης το πρώτο σοκ ήτανε στο σταθμό της Μασσαλίας όταν με είδε να φιλιέμαι με την Ζαζά που είχε έρθει να με χαιρετήσει με το δάκρυ να κυλά κορόμηλο.
Στο σταθμό της Τουλόν με περίμενε η Φεφε που επέμενε να μου πει το τελευταίο αντίο αφού θα έλλειπα για τρεις τουλάχιστον μήνες. Είχαμε πέντε λεπτά στη διάθεση μας εκεί στην πόρτα του τραίνου για ένα γρήγορο χαιρετισμό.
Η Βούλα προφανώς είχε φρίξει ήδη κι υστερα μ'αυτα που ειδε στο τραινο, ειχε χασει καθε ιδεα.

Σκοπια.
Μεγαλη κινητικοτητα, μη μου πεις ότι θα κατεβουν ολοι αυτοι.
Ανασταση !!!.
Δε μεινανε παρα μερικοι Ελληνες και κανα δυο τουριστες.
Τρεχουμε από couchette σε couchette με την ελπιδα να βρουμε καμια αδεια.
Την βρηκαμε.
- Κολοκοτρωνης ελα, αυτή είναι αδεια.
Επι τελους
Μεχρι να φτασω η Μαρι ειχε βγαλει το μπλουζακι, τραβηξα την κουρτινα πριν μας παρουνε ματι κι αποκτησουμε ανεπιθυμητη παρεα.
- το πανω η το κατω κρεβατι
- το πανω, θαναι πιο διακριτικο ,αν …
Ειχε μεινει γυμνη , επεσε στο πανω κρεβατι και σκεπαστηκε ελαφρα με το παρεο.
Εγω αφου εκλεισα τη πορτα με τα χιλια ζορια, πεταξα το φανελακι κι ενώ ειχα αρχισει επι τελους να ξεκουμπωνω το παντελονι…

Ακουω ένα εντονο σπρωξιμο πισω μου στην πορτα η οποια ανοιγε με δυσκολια, και
μια κυριουλα γυρω στα 35 που μου εφτανε ισα ισα μεχρι το παντελονι που ξεκουμπωνα κανει την εμφανιση της.
Ριχνει ένα ερευνητικο βλεμα. Καταλαβαινει τι παιζεται,
Και παει και καθεται απεναντι σα να μη συμβαινει τιποτα.

Οχι ρε πουστη μου
Ελληνιδα όπως εμαθα αργοτερα , φοιτητρια από Ιταλια, απ αυτους που δηλωνουν φοιτητες μεχρι τα σαραντα τους, σιγουρα αγαμητη και τελος παντων κομπλεξικια του κερατα με σφιγμενα χειλη.
- τι κανουμε τωρα ?
- να της το πουμε να παει καπου αλλου , να της εξηγησουμε..
- αφου η μαλακω καταλαβε και κανει πως χαζευει εξω από το παραθυρο.
Ειχα μεινει ετσι με τα χερια στα κουμπια. Μουρχοντανε να της πω κοιτα κυρα μου, εδώ και δυο μερες ειμαι σ’αυτή τη κατασταση , λοιπον πηγαινε καπου αλλου γαμω τη στυση μου. Τελος παντων χρειαζοντανε διπλωματια.
Αποφασισαμε κατι πιο διακριτικο.
Η Μαρι αφησε κατά λαθος να πεσει το παρεο, ώστε να φανει η γυμνια της, μπας και καταλαβει καλυτερα τι εμποδιζε να γινει με την παρουσια της.
Εριξε ένα καλο ερευνητικο βλεμα και γυρισε παλι προς στο παραθυρο μες τη καλη τη απαξιωση.

Αγαμητη ε αγαμητη. Σπανια εχω μισησει ανθρωπο τοσο πολύ στη ζωη μου.
Ενταξει λοιπον κυρα μου θελεις να κανεις ματι , θα κανεις ματι, εμεις θα το κανουμε κι εσυ κοιτα οπου θες.
- μη βγαλεις το παντελονι σου μπροστα της , μπορει να βαλει τις φωνες, ελα κατω από το παρεο.

----------------- κι υστερα ?

Gericault. Le radeau

ΤΑΞΙΔΙ 3

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ .

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο …….3

Τεργεστη - Αθηνα με τις αλλαγες τρενων και τους ατελειωτους σταθμους, και Σκοπια και θεσσαλονικη και, και,… ητανε μια περιπετεια 40 ωρων.
40 ωρες μαρτυριο δηλαδη , όχι δεν γινεται επρεπε να βρεθει μια λυση εδώ και τωρα.

Οι πληροφοριες ελεγαν ότι στα σκοπια κατεβαινουν οι παντες κι αδειαζει το τρενο. Αλλα Σκοπια σημαινει κανα εικοσαωρο ακομα . Όχι δε γινεται, εδώ τα πραγματα ειχανε φτασει στο απροχωρητο..

Σκεφτηκαμε τις τουαλετες , αλλα εκει δεν πλησιαζες πια ουτε απ ‘ε εξω.
Κι αφου δεν βλεπαμε φως στον οριζοντα , ξαναπεσαμε στην παγιδα του ‘σταματα’ για να συνελθουμε παλι όταν οι καινουργιοι γειτονες αρχισαν ν’απλωνουν τα χερια τους επικινδυνα.

Ένα άγγιγμα στομ ωμο από μια απαισια λιγδιασμενη φατσα που κατι μου ψιθυριζε, μας εκανε να προσγειωθηκαμε και παλι στην πεζη πραγματικοτα.

Αλλαγη παλι, άλλο βαγονι άλλος διαδρομος. Ματαια ο κολοκοτρωνης δεν ελεγε να μπει στη λιμνη.
- πως αισθανεσαι ?
- σαν το αγαλμα του κολοκοτρωνη
- c’est quoi ca ?
- ένα αγαλμα ενός ηρωα Ελληνα, πανω σ’ένα αλογο που εχει συνεχεια το χερι του σηκωμενο.
- et toi ?
- comme le Petit lac, (σαν τη μικρη λιμνη).
- δηλαδη ?
- μια λιμνη που πηγαινουμε πικ νικ. Που όταν λειωνουν τα χιονια ξεχειλιζει..
Ετσι ξεκινησε το παιχνιδι του Κολοκοτρωνη που δεν ελεγε να μπει στη λιμνη.. με το αλογο η χωρις τελος παντων.

Βεβαια το χερι του Κολοκοτρωνη μετα απο τοσες ωρες δεν εδειχνε πια τον λυκαβητο, αλλα τ’αστερια στην κυριολεξια. Η δε λιμνουλα ποτε δεν ειδε την σταθμη των νερων της τοσο ανεβασμενη.

Και ......

Caravaggio

DELIRIO

Café de l’art
Notis Mavroudis
tango o evora , hijo de la luna , con te partiro
spente le stele
Jean Patrick Capdevielle τι δουλεια εχει ο παλιοροκας με to spente ..
τι να γινεται αυτος ο αλητηριος (quand t’es dans le desert)
τραγουδα ακομα ?

tous ces regles un peu trucquees
du jeu qu on veut te faire jouer
les yeux bandes

μπραβο μνημη ?
ερχονται ένα ένα κι υστερα όλα μαζι

στιχοι σκουπιδιων
τραγουδοποιοι σκουπιδιων
ολο το πριγκηπατο των σκουπιδιων
οι περαστικοι
οι του δρομου
les passants , les courageux,
τοτε
les marginaux, τοτε
ροκ , campus, καμακι στο univers του σπερματος
στο σημερα
στο παμε γι αλλου

γυρνα πισω μαλακα , σε βολευει

κι η καταιγιδα της ?
μέχρι τον ήλιο να ανεβεί και να τον κάψει γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω?

Now the wind has lost my sail
Guide me back Safely to my home Where I belong...
Where ? Where ? Where ? Where ? Where ?
Where is my strength, I need it now
Who can save me

Κανενας ρε κοριτσι μου , κανενας
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω?

απλα ρωταω
μη τα βαζεις μαζι μου δεν κανω τον εξυπνο
η ευα με παρεσυρε
πως λεμε η ευα μου εδωσε το μηλο
τον μαλακα το καρφι τον αχωνευτο
ουτε την ευθυνη του πηδηματος δεν μπορουσε να παρει πανω του
αν ειχες αρχιδια δεν θαψαχνες για φυλλο συκης να κρυφτεις, Aδαμ
ακου ονομα Aδαμ
μαλλον την ελλειψη τους ηθελες να κρυψεις
σε τα μας τωρα ?
αληθεια ποσο καιρο μεινανε στην εδεμ τα δυο τους πριν το κανουνε ?
θα ειχε ενδιαφερον να το ξερουμε για να φτιαξουμε το πορτραιτο του ανδρος
νταξει τωρα σαχλαμαρες
ας ξεκολησουμε απ το μουνι (για λιγο)

και τωρα βαρεθηκα
Now the wind has lost my sail
Ακου τι παει και γραφει

Where is my strength ? ακου κει ερωτησεις
I need it now
Ι need it

ηθελα να πω βασικα ότι
ακουω το cafe de l’art , 14 guitar duets themes , notis mavroudis,panagiotis margaris
και τη βρισκω

και λεω να κανω και αφιερωσεις
ετουτο δω το con te partiro loipον το αφιερωνω
στις αγαπημενες μου μαιμουδες
στους αγαπημενους μου πριγκηπες των σκουπιδιων
τις 365 παραπανω λεξεις και πιο συγκεκριμενα τους 1944 χαρακτηρες
τους αφιερωνω
στους ανισορροπους
στους χαμενους , στους περαστικους
στον ιησου
στον αφασια

αλλα όχι θελω κι αλλα
ισπανικη διαθηκη, Αρθουρ Καιστλερ
από πανω στο πρωτο ραφι
και διπλα λιλη ζωγραφου, Ναζιμ Χικμετ, Πουσκιν,Μοραβια,Ματεσις, Αδωνις
βαλε λιγο ταξη ρε γαμωτο μου
αληθεια ? θυμασαι πως διαβαζονται τα βιβλια ?
όχι δε σε ειρωνευομαι , απλα ρωταω
αυτή η μαλακια του Ζακ Ριβετ χθες δεν αξιζε τα δυο μετρο μεχρι το παγκρατι
ε όχι ρε μεγαλε μπουρδα ητανε
ασε που αρχισε να χαλαει κι η Εμανυελ Μπεαρ
τη θυμασαι όταν ποζαρε για τον πικολι ? άλλο πραμα
όχι δεν ελεγε , ασε μας τωρα

συγγνωμη παρενθεση
λεω να περασουμε σε κατι πιο δυνατο
bruce springsteen & the street band live 1975-85
3plo cd , pio einai to 1o ? de peirazei pame
ναι ηταν καλη ιδεα αλλα δυσκολευομαι να συνεχισω
απογειωση
τον πουστη , άλλο πραμα
τι λεγαμε ?

badlands
talk about a dream, try to make it real, spend your life waiting. for a moment that just don’t come
i wanna go out tonight

ok τελος παρενθεσης , δηλαδη ….
τι τοθελε τωρα το because the night
κι η Patti Smith στην παρεα

take me now baby here as i am

καλα μετα απ αυτό σοβαρευομαι
δηλαδη όχι τρομερα πραματα , as ι am

κατι τετοια πρεπει να γραφαμε τοτε στο aix και τα μαζευαν οι κνιτες και τα διαβαζαν και χτυπιοντανε και δωστου αναλυσεις και μας θεωρουσαν χαμενες περιπτωσεις κι ετσι σταματησαν να μου ζητουν και βιογραφικο.

‘take me now baby here as i am’
αυτή ακριβως τη φραση ειπε λοιπον η Eυα στον Aδαμ
ηρθε η ωρα να κανω αποκαλυψεις
κι ο άλλος εκανε πως δεν….
‘are you speaking to me ?’
to whom ? re malaka ? to the ofis the poniros?
κι υστερα αφεθηκε στην άλλη τη λυσσαρα
γιατι τις ξερετε τωρα , αμα αναψουνε , ζωα σαρκοβορα, ουτε δεκα πυροσβεστικες μαζι δε τις σβηνουνε. να σε φανε ζωντανο, νε σε ξεκοκαλισουν .
κι υστερα τα ξερετε , ηρθε ο θεος που δεν ειχε θεα να κανει τα ιδια και ζηλευε και …
κακο πραμα η ζηλια

ti legame loipon ?
μέχρι τον ήλιο να ανεβεί και να τον κάψει
How can I go on this way...

LES AMOUREUX TRAHIS

Moi j'avais une lampe
et toi la lumière

Qui a vendu la mèche ?



Εγω ειχα μια λαμπα
κι εσυ τη φωτια

ποιος πουλησε το φυτιλι ?

La pluie et le beau temps, Jacques PREVERT.

συνεχεια. Ταξιδι 2

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ .

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο …….2

Μιλησαμε λιγο,
Της αρεσα, μου αρεσε
Το ηξερα , το ηξερε
Την ηθελα, με ηθελε
Τοσο απλα.

Τα χαδια γινανε γρηγορα τολμηρα.
Τα φιλακια, φιλια.
Τα φιλια, παθιασμενα.

Οι αισθησεις προφανως δεν διαφωνουσαν μ’αυτό το παιχνιδι , μα ζητουσαν κατι παραπανω.
Ειπαμε ότι δε γινεται, ο χωρος δεν το επιτρεπει , αλλα η φωτια ειχε αναψει.
Ειχαμε γινει θεαμα, αλλα ποιος νοιαζοντανε
Βρηκαμε λιγο χωρο ακομα , κατσαμε στο πατωμα οκλαδον, προσωπο με προσωπο

Η Μαρι εβγαλε ένα τεραστιο παρεο από το σακκο της
Σκεπαστηκαμε αφηνοντας μονο τα κεφαλια εξω, όχι δε σκοπευαμε να το κανουμε εκει μπροστα σ’ολο το κοσμο, αλλα να, ν’απλωσουμε λιγο τα χερια μας ρε παιδι μου.

Τωρα μπορουσαμε να αφησουμε τα χερια μας να εξερευνησουν ελευθερα
Κι αν είναι απ’αυτές που την ωρα του οργασμου ξεσηκωνουν ολοκληρη γειτονια ? Τι γινεται ? Τελος παντων ποιος νιαζεται τωρα για τεταοιες λεπτομερειες ?

Ξεκινησαμε το παιχνιδι του ‘σταματα’
- Όταν σου λεω στοπ, ουτε κινηση παραπανω , οκ ?
- Το παιχνιδι από διασκεδαστικο εγινε επιπονο, αλλα δεν μπορουσε να σταματησει.
- Παρα λογω… ανεωτερας βιας , κι αυτή ηρθε από τον ξαναμενο περιγυρο.
- Ολη αυτή την ωρα οι συνεπιβατες που παρακολουθουσαν και καταλαβαιναν σιγουρα τι παιζεται κατω από το παρεο, ειχαν φτιαχτει σε σημειο που απαιτουσαν συμμετοχη στο παιχνιδι.

- Ελληνας, κι εγω ?
Ο Γιουγκοσλαβος που του ειχα περασει τον καφε στον ελεγχο , ηθελε προφανως κι άλλη εξυπηρετηση. Οι φιλοι του γυρω επισης κατι προσπαθουσαν να πουν με μηνυματα.
Κανα δυο ακομα ειχαν σκυψει περιεργα, νοιωθαμε την ξαναμμενη ανασα τους.

- Διαολε, πρεπει να σταματησουμε , εδώ θα μας πηδηξουν και τους δυο.
Τα μαζεψαμε. Σηκωθηκαμε. Σπρωχνοντας αλλαξαμε βαγονι για να βρεθουμε σε καποιο διαδρομο ξιγοτερο πυκνοακατοικημενο, αποφασισμενοι να ηρεμησουμε, οσο γινεται τουλαχιστον.

Στη συνεχεια....

Ταξιδι. 1

ΤΕΡΓΕΣΤΗ – ΣΚΟΠΙΑ – ΑΘΗΝΑ – ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΓΑΛΛΙΑ .

Μια φανταστικη ιστορια σε πρωτο προσωπο …….

Αναλαφρη ,αερατη , φωτεινη , χαμογελαστη, προκλητικη.
Στεκοντανε στριμωγμενη στην απεναντι πορτα του βαγονιου. Καπως ετσι ημουνα κι εγω οσο αφορα το στριμωγμα δηλαδη.

Μπηκα τελευταιος με πολύ σπρωξιμο, μου τσακισαν οι πορτες τα πλευρα και κει στο σκαλοπατι εμελε να κανω ένα μεγαλο μερος του ταξιδιου.
Γαμω τους Γιουγκοσλαβους , γυφτουλες , βρωμιαρηδες, και κλεφτες του κερατα. Μεσα σε μιση ωρα ο Γιαννης ειχε χασει τα χαρτια του η Βουλα το προτοφολι.
Κάθε φορα τα ιδια, ξεκινουσαμε από Μασσαλια. Καθαριοτητα , ησυχια, πολιτισμος.
Περνουσαμε Ιταλια. Μια νοτα ζωντανιας , μια καλη νοτα από φωνες , χειρονομιες, τα του γνωστου ταμπεραμεντου, και.... καπου εκει στην Τεργεστη …. μαμα μια …
Το τοπιο αγριευε για καλα. Οι ορδες των βαρβαρων σ’ολο τους το μεγαλειο. Οι Γιουγκοσλαβοι φορτωμενοι με ατελειωτες τσαντες ολων των ειδων, ολων των μεγεθων. Ειχανε κανει τα ψωνια τους, στη ‘δυτικη ευρωπη’ ιδιαιτερα τζην παντελονια και καφε και επεστρεφαν στη πατριδα τους.
Το τρενο ερχοντανε από Βενετια. Ενώ εμπενε στο σταθμο της Τεργεστης και πριν ακομα σταματησει οι φιλοι μας οι Γιουγκοσλαβοι ειχανε πηδηξει απ τα παραθυρα και ειχανε φορτωσει με τριποντα τις ατελειωτες σακκουλες τους. Ητανε εκπληκτικοι σ’αυτό, ο ενας κρεμασμενος στο παραθυρο κι ο άλλος να τρεχει διπλα στις ραγες πετωντας μια μια τις κουτες και τις παραγεμισμενες σακκουλες με τα ‘δυτικα’ ψωνια.
Η επομενη φιεστα ητανε την ωρα του ελεγχου. Προφανως απαγορευοντανε και τα τζην και ο καφες γιατι με το που μπαινανε οι ελεγκτες, οι Γιουγκοσλαβοι συνεπιβατες μας παρακαλουσαν να παρουμε τις τσαντες στα ποδια μας και όταν γινει ο ελεγχος να πουμε ότι είναι δικες μας, ‘παρακαλω εσενα Ελληνας καλος’. Ιδιαιτερα οι Σκοπιανοι τα καταφερνα μια χαρα στα ελληνικα. Ο ελεγκτης στη συνεχεια κατασχε οτι ... εκρινε προφανως χρησιμο για κεινον.
Μα η δικη μας ανησυχια ηταν άλλη. Κατ αρχην να βρουμε ένα τροπο να κατσουμε εστω και στο πατωμα και δευτερον να ειμαστε μαζι ώστε όταν κοιμαται ο ενας να προσεχει ο άλλος γιατι ειπαμε η κλεψια πηγαινε συννεφο.

Εγω στη μια πορτα στριμωγμενος κι εκεινη στην άλλη, την απεναντι, οι φιλοι τα ειχανε καταφερει καλυτερα. Φορουσε ένα ασπρο ελαφρυ μπλουζακι καλοκαιρινο , εξ αλλου ηταν ιουλιος μηνας, κατακαλοκαιρο.
Ητανε η φωτεινη νοτα μεσ’ τη γενικη μαυρη κακομουτσουνη μαυριλα. Μ’ένα χαμογελο προκληση , εδειχνε να διασκεδαζει αφανταστα με ότι συνεβαινε γυρω της, παρ ολο που ητανε από τα πρωτα θυματα του μπαχαλου αφου ειχε την τυχη να εχει και την πορτα της τουαλετας ακριβως διπλα της.
Κοιταχτηκαμε, χαμογελασαμε , μιλησαμε με τα ματια ωρες ατελειωτες, ‘πως αντεχεις ? ‘ ‘τωρα την εφαγες εσυ την αγκωνια’ ‘αυτος σε πλησιαζει περιεργα’.
Από πού ναναι ? όχι Ιταλιδα δεν είναι σιγουρα , Σκανδιναβη ισως, βορεια η κατι τετοιο. Γλυκα είναι, μικρο στηθος αλλα κατά τα’αλλα … Καποιες από τις αθωες σκεψεις ενώ η ωρα περνουσε , κι ο κοσμος αρχισε να αραιωνει.

Μarie Claude , Ελβετιδα, 25 ετων, πηγαινε καπου στην πελοποννησο για καμπινγκ. Την περιμεναν ηδη κατι φιλες σε μια παραλια εξω από την καλαματα.
- Με κοιταζες. Νομιζω πως σου αρεσω.
- Ναι
Πολύ μ’αρεσουν αυτές οι γυναικες που παιρνουν πρωτοβουλιες. "Αυτό θελουμε κυριε, μας το δινετε ?", απλα πραγματα.
Οι πρωτες λεξεις που ανταλλαξαμε όταν τελικα καταφερε να ξεφυγει από την πορτα της τουαλετας και να πλησιασει προς το μερος μου, ητανε καθ όλα ενθαρρυντικες.

Στο επομενο επεισοδιο ……. Τι εγινε στο τρενο ? Πως ? που ?

Que serais-je sans toi ?

Que serais-je sans toi

Que serais-je sans toi qui vins a ma rencontre
Que serais-je sans toi qu'un coeur au bois dormant
Que cette heure arretee au cadran de la montre
Que serais-je sans toi que ce balbutiement

J'ai tout appris de toi sur les choses humaines
Et j'ai vu desormais le monde a ta facon
J'ai tout appris de toi comme on boit aux fontaines
Comme on lit dans le ciel les etoiles lointaines
Comme au passant qui chante on reprend sa chanson
J'ai tout appris de toi jusqu'au sens du frisson

Que serais-je sans toi qui vins a ma rencontre ॥

J'ai tout appris de toi pour ce qui me concerne
Qu'il fait jour a midi qu'un ciel peut etre bleu
Que le bonheur n'est pas un quinquet de taverne
Tu m'as pris par la main dans cet enfer moderne
Ou l'homme ne sait plus ce que c'est qu'etre deux
Tu m'as pris par la main comme un amant heureux

Que serais-je sans toi qui vins a ma rencontre ॥

Qui parle de bonheur a souvent les yeux tristes
N'est-ce pas un sanglot de la deconvenue
Une corde brisee aux doigts du guitariste
Et pourtant je vous dis que le bonheur existe
Ailleurs que dans le reve ailleurs que dans les nues
Terre terre voici ses rades inconnues

Que serais-je sans toi qui vins a ma rencontre ॥

Luis Aragon

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ?

Τα σύνορα και οι στρατιώτες

Χρειάζονται οι στρατιώτες για να φυλάνε τα σύνορα
Τα σύνορα χρειάζονται για να υπάρχουνε οι στρατιώτες
Τα σύνορα και οι στρατιώτες για να μην αφήνουν
Να κάνουν τη δουλειά τους
Οι νόμοι του Ήλιου κι η Ποίηση

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

πως εχει ακριβως η φαση ?
που τον βρηκανε ?
σε μια αχανη ερημη πλατεια ,
και ψιλοβρεχε λεει κι αυτος απτοητος επαιζε το πιανο του ,
μονος ,
χαμενος η μηπως οχι ?
και δεν ηξερε τ ονομα του ,
ποιος ειναι κι απο που ερχεται και που παει
λες και πρεπει να 'παει'
αγνωστος χαμενος πιανιστας στο μεσο του πουθενα
μεγαλε μην ανησυχεις δεν θα πω τιποτα
εχει παθει αμνησια λεει ο δημοσιογραφος και δεν θυμαται τιποτα ...
και ποιος ξερει τι ?
και προφανως καποιο σοκ και ψαχνουνε,
ψαχνουνε αυτοι που ξερουν
κι αυτοι που θελουν να ξερουν κι αυτοι που πρεπει να ξερουν
πιανιστας λοιπον χαμενος στο μεσο του πουθενα και ψιλοβρεχε ?
ναι πρεπει να ψιλοβρεχε
σσσσστ μη γελας δυνατα θα σε παρουνε πρεφα
απο μεσα σου οπως ειπαμε

bonjour

kalimera toi

mmmodiglani

Il était une feuille

Il était une feuille
---------------------------

Il était une feuille avec ses lignes.
Ligne de vie
Ligne de chance
Ligne de cœur.

Il était une branche au bout de la feuille.
Ligne fourchue, signe de vie
Signe de chance
Signe de cœur.

Il était un arbre au bout de la branche.
Un arbre digne de vie
Digne de chance
Digne de cœur.

Cœur gravé, percé, transpercé
Un arbre que nul jamais ne vit.

Il était des racines au bout de l'arbre.
Racine, signe de vie
Vignes de chance
Vigne de cœur.

Au bout de ces racines, il était la Terre.
La Terre tout court.
La Terre toute ronde.
La Terre toute seule au travers du ciel.
La Terre.


Robert DESNOS

ΠΕΡΙΜΕΝΕ

Ηταν λοιπον ενας και περιμενε και περιμενε και περιμενε Και περιμενε , περιμενε , περιμενε ।

Και … Τι θα πει τι περιμενε ? Τι ερωτησεις ειν αυτές ? Περιμενε … , ε…।,
περιμενε να περασει ο χρονος για να …। Εεεεε, για να … Και τι θελεις δηλαδη να σου πω τωρα Μηπως κι ο άλλος που πηγαινε και πηγαινε και πηγαινε Ηξερε που πηγαινε , και γιατι πηγαινε και τι θα βρει ?
Ακου ερωτησεις ρε πουστη μου !!! Τι περιμενε ? τι περιμενει ακομα ? Ε λοιπον δεν ξερει η δεν θυμαται πια ? Αρπα τη Μηπως θα με ρωτησεις και τι κανει περιμενοντας ? Ε αυτό το ξερω , ειν’ευκολο, μπορω και να στο πω Ξερεις τι κανει ?
ΤΙΠΟΤΑ Τιποτα δεν κανει , ακριβως, καλα καταλαβες ΤΙΠΟΤΑ। Όχι δεν το σκεφτηκε ότι αν κανει κατι θα περασει ο χρονος συντομοτερα και πιο ευχαριστα। Δεν το σκεφτηκε, γιατι τρομαζει. Η ιδεα να κανει κατι τον τρομαζει. Ναι ουτε εγω λεω για πολλα πραματα Για το ‘κατι’ λεω και γω. Τρομαζει και στην ιδεα. συγχιση, ευθυνη και κουραση ρε παιδι μου, κουραση.
Γιατι νομιζεις πως περιμενοντας και προσπαθωντας να μην κανει τιποτα, είναι ευκολο και ξεκουραστο και γινεται μονο του αυτό ? χωρις προσπαθεια ? Για προσπαθησε εσυ που τα βρισκεις όλα ευκολα να μην κανεις τιποτα να δεις ποσα γερακια, αρπαχιτκα της ξεκουρασης σου θαρθουν να σου προτεινουν να κανεις κατι. Κατι για κεινους , κατι για σενα, κατι τις ρε πουστη μου. Ολο ιδεες ειν ο κοσμος , ολο προτασεις να μη πω κι απαιτησεις δηλαδη. Κι αυτος ο καημενος να πρεπει να βρισκει προφασεις και λογους για να πεισει κάθε φορα ότι αυτό δεν είναι για κεινον , το άλλο δεν γινεται, το τριτο ειν ευθυνη. Γιατι ολ αυτά του φαινονται βουνο κι οι ορειβασιες είναι για τους αλλους.
Οι αλλοι ? δεν ξερει , δεν θελει να ξερει. πως σκαρφαλωνουν, πως πηγαινουν οι αλλοι ‘αυτοι εχουν μαθει’ θα σου πει και θ αλλαξει θεμα γιατι η ιδεα και μονο τον τρομαζει. Οι αλλοι είναι αλλοι Και θα γυρισει στο περιμενε ,
στο περιμενε της παρασκευης,
του σαββατοκυριακου,
της δευτερας, περιμενοντας,
Περιμενοντας να …. ,
εεεε…,
περιμενοντας να …

ΤΑ ΔΙΔΥΜΑΚΙΑ - LES PETITS JUMEAUX

λες ?

Τι περιμενεις τι ;
Λιγο αλατι και δυο σταγονες φως
και
Και αν προκυψει
αν λεω
εκεινο το αλλο
εκεινο το απροσδιοριστο
Εκεινο με τα ακαθοριστα ορια
Το ιμπρεσσιονιστικο
Το πισ απ την ομιχλη
Το χαμενο στο εκτυφλωτικο παιχνιδι ανοιξιατικων χρωματων

νυχτωσε